Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 60/14 Généré par l'IA

Supreme Court vacates appeal dismissal due to missing legal heirs and invalid appeal filing procedure.

Numéro de cause IV CZ 60/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court vacated the appellate court's dismissal of the plaintiff's appeal for a retrial because the lower court failed to include the deceased husband's legal heirs in the proceedings. The plaintiff argued she discovered new evidence late and requested a time extension, but the appellate court rejected both claims without addressing the procedural defect. Consequently, the Supreme Court ordered the case to be remanded for proper handling of the missing parties and the appeal filing.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 403 § 1 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 379 pkt 2 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 394 § 3 k.p.c.: A final judgment requiring joint participation is void if a necessary co-litigant is absent, and an appeal filed under invalid conditions must be remanded for correction.

Mots-clés

Généré par l'IA
joint litigation necessary co-litigant legal heirs retrial appeal time extension void procedure remand

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 403 § 1 k.p.c.
Odnosząc się do podstaw wznowienia postępowania (art. 403 § 1 k.p.c.) powódka wskazała, że pod koniec czerwca 2013 r.
Art. 407 § 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu, o jakim mowa w przepisie art. 407 § 1 k.p.c., do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i na podstawie art.
Art. 412 § 2 k.p.c.
Z uwagi na charakter współuczestnictwa koniecznego – jednolitego, w sporze zakończonym wymienionym wyrokiem końcowe ewentualne orzeczenie wydane w następstwie wznowienia postępowania (art. 412 § 2 k.p.c.) powinno obejmować wszystkich współuczestników.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało w warunkach nieważności postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.) i wobec tego podlegało uchyleniu na podstawie art.
Art. 398 § 1 k.p.c.
379 pkt 2 k.p.c.) i wobec tego podlegało uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
art. 403 § 1 k.p.c
Odnosząc się do podstaw wznowienia postępowania (art. 403 § 1 k.p.c.) powódka wskazała, że pod koniec czerwca 2013 r.
art. 407 § 1 k.p.c
Sąd Apelacyjny uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu, o jakim mowa w przepisie art. 407 § 1 k.p.c., do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i na podstawie art.
art. 410 § 1 k.p.c
407 § 1 k.p.c., do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 412 § 2 k.p.c
Z uwagi na charakter współuczestnictwa koniecznego – jednolitego, w sporze zakończonym wymienionym wyrokiem końcowe ewentualne orzeczenie wydane w następstwie wznowienia postępowania (art. 412 § 2 k.p.c.) powinno obejmować wszystkich współuczestników.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 60/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)‎SSN Wojciech Katner‎SSA Elżbieta Fijałkowska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi powódki Z. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., w sprawie z powództwa Z. G. oraz następców prawnych J. G. – E. G. i L. G.‎przeciwko K. G. i T. G.‎o stwierdzenie nieważności czynności prawnej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2014 r.,‎zażalenia powódki Z. G.na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 23 stycznia 2014 r. uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i odrzucił skargę. Ustalił, że Z. G. w dniu 24 grudnia 2013 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie […] Sądu Okręgowego w Ł., zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt […], wskazując na pojawienie się nowych okoliczności. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, który motywowała okolicznościami mającymi uzasadnić twierdzenie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy.

Odnosząc się do podstaw wznowienia postępowania (art. 403 § 1 k.p.c.) powódka wskazała, że pod koniec czerwca 2013 r. dowiedziała się od swojego nieżyjącego już męża J. G. o istnieniu nowych dowodów, tj. świadka T. L. Sąd Apelacyjny uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu, o jakim mowa w przepisie art. 407 § 1 k.p.c., do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę odrzucił.W zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 168 i 169 k.p.c. poprzez oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sprawa zakończona prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r. dotyczyła stwierdzenia nieważności umowy sprzedaży nieruchomości i wytoczona została przez małżonków Z.

G. i J. G. przeciwko małżonkom T. G. i K. G. Z uwagi na charakter współuczestnictwa koniecznego – jednolitego, w sporze zakończonym wymienionym wyrokiem końcowe ewentualne orzeczenie wydane w następstwie wznowienia postępowania (art. 412 § 2 k.p.c.) powinno obejmować wszystkich współuczestników. Oznacza to konieczność uczestnictwa w postępowaniu o wznowienie postępowania wszystkich osób – stron postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Z twierdzeń skarżącej wynika, że jej mąż – współuczestnik sporu J. G. zmarł przed wniesieniem skargi.

Sąd Apelacyjny okoliczności tej w ogóle nie uwzględnił i wydał orzeczenie bez udziału następców prawnych J. G. Z dokumentów wynika, że J. G. zmarł w dniu 19 lipca 2013 r., a jego następcami prawnymi są żona Z. G. oraz córki E. G. i L. G. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w warunkach nieważności postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.) i wobec tego podlegało uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wymaga rozważenia, czy wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie, wniesionej pismem z dnia 2 września 2013 r. prawidłowo skierowane zostało do skarżącej, a nie do reprezentującego ją w postępowaniu rozpoznawczym pełnomocnika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006 r., III CZ 13/06) a także, czy było zrozumiałe dla osoby nie będącej prawnikiem.

Ponadto, czy w dacie wniesienia skargi o wznowienie upłynął trzymiesięczny termin, o jakim mowa w art. 407 § 1 k.p.c., skoro skarżąca twierdziła, że o osobie świadka dowiedziała się pod koniec czerwca 2013 r.