Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 58/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal aid costs when plaintiff could have foreseen case failure.

Numéro de cause IV CZ 58/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of legal aid costs. The appellant argued that their financial situation warranted cost exemption under Article 102 of the Civil Procedure Code, claiming they lacked assets. However, the court held that financial hardship alone is insufficient if the plaintiff could have foreseen the lack of success in the first instance and still filed an appeal. Consequently, the court ruled that the appellant must bear the costs of the appeal proceedings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. in conjunction with Art. 394 § 3 k.p.c.: Financial hardship does not justify cost exemption if the party could have foreseen the lack of success and filed an appeal without cause.

Mots-clés

Généré par l'IA
legal aid costs civil procedure code financial hardship foreseeable failure appeal proceedings cost allocation supreme court ruling

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 102 k.p.c.
naruszenie art. 102 k.p.c. wniósł o jego zmianę ewentualnie o uchylenie.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
art. 98 k.p.c
podstawie art. 98 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucając
art. 102 k.p.c
naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 58/13

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko J. M. – W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 lipca 2013 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku

Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 9 marca 2012 r.,

1) oddala zażalenie,

2) przyznaje adwokatowi M. F. od Skarbu Państwa Sądu

Apelacyjnego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o

należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej

pomocy

prawnej

zażaleniowym.

udzielonej

powodowi

w

postępowaniu

Uzasadnienie

W zaskarżonym postanowieniu o kosztach zawartym w wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 9 marca 2012 r., Sąd orzekł o kosztach postępowania na

podstawie art. 98 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucając

naruszenie art. 102 k.p.c. wniósł o jego zmianę ewentualnie o uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Stosowanie art. 102 k.p.c. może mieć miejsce tylko w szczególnie

uzasadnionych wypadkach. Dla zastosowania tego przepisu nie wystarczy tylko

wskazanie na trudną sytuacje majątkową. Jeżeli ta sytuacja spowodowana jest przy

tym przede wszystkim zawinionym zachowaniem samego powoda, to nie

uzasadnia to zastosowania art. 102 k.p.c. Powód, który z wyroku sądu I instancji

mógł się dowiedzieć, że nie ma żadnych szans na uwzględnienie swojego

powództwa nie musiał wcale wytaczać apelacji. Jeżeli w tak oczywistej sprawie

złożył jednak apelację to musi liczyć się z koniecznością pokrycia kosztów

postepowania apelacyjnego. Warto także zauważyć, że sytuacja majątkowa

powoda może ulec zmianie, co jeżeli zważyć na okres przedawnienia roszczeń

zasądzonych wyrokiem nie musi z góry przekreślać szans wierzyciela na uzyskanie

zasądzonej na jego rzecz wierzytelności.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14

k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.

es