Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 2/18 Généré par l'IA

Supreme Court allows cassation appeal against land registry entry refusal as it concerns the essence of the case.

Numéro de cause IV CZ 2/18
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a cassation appeal regarding a refusal to register a prohibition on property disposal. The applicant argued that the refusal directly affected their substantive rights and was not merely an incidental matter. The Court held that such orders define the essence of the case under civil procedure law, making the cassation appeal admissible.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 39815 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: An order refusing an entry in the land registry concerning the essence of the applicant's substantive rights constitutes a decision on the essence of the case and is admissible via cassation appeal.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility land registry entry prohibition on disposal essence of the case substantive rights protection action en raison du trouble de la possession retrait de la requête qualité pour recourir contre permis

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 5191 § 1 k.p.c.
Prawidłowa wykładnia art. 5191 § 1 k.p.c. nie uzasadnia jednak tej oceny.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
5191 § 1 k.p.c., wyłączającej dopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, należało uznać za usprawiedliwiony.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
art. 5191 § 1 k.p.c
Prawidłowa wykładnia art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 1 k.p.c
5191 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca domagał się jego uchylenia, podnosząc zarzut naruszenia art. 3986 § 1 k.p.c.
art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c
w związku z art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Dokonując wykładni art.
art. 5191 k.p.c
755 § 1 pkt 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Dokonując wykładni art. 5191 k.p.c., trzeba mieć na uwadze, że postępowanie wieczystoksięgowe - zgodnie z systematyką Kodeksu postępowania cywilnego - stanowi część postępowania nieprocesowego z zakresu prawa rzeczowego.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 22 czerwca 2002 r., V CZ 91/01
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 27/13
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 76/12
II CK 541/03
Supreme Court dismissed cassation regarding the admissibility of entering a claim for property transfer into the land register.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 2/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Anna Kozłowska‎SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku "K." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przy uczestnictwie W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w U.‎o wpis do działu III księgi wieczystej Kw …/0 ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2018 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 9 listopada 2017 r., uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. od postanowienia tego Sądu z dnia 20 lipca 2017 r. jako niedopuszczalną. Wskazał, że zaskarżone postanowienie, jako dotyczące ujawnienia w księdze wieczystej zakazu zbywania nieruchomości i jej obciążania, nie rozstrzyga o prawach podmiotowych ujawnionych w księdze i nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy, od którego przysługuje skarga kasacyjna (art. 5191 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca domagał się jego uchylenia, podnosząc zarzut naruszenia art. 3986 § 1 k.p.c. w związku z art. 5191 § 1 k.p.c. w związku z art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Dokonując wykładni art. 5191 k.p.c., trzeba mieć na uwadze, że postępowanie wieczystoksięgowe - zgodnie z systematyką Kodeksu postępowania cywilnego - stanowi część postępowania nieprocesowego z zakresu prawa rzeczowego.

W sprawach tych skarga kasacyjna jest zasadniczo dopuszczalna, jeżeli zaskarżone postanowienie sądu drugiej instancji stanowi orzeczenie co do istoty sprawy lub orzeczenie w przedmiocie odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania kończące postępowanie (art. 5191 § 1 k.p.c.).Sąd Okręgowy przyjął, że orzeczenie sądu drugiej instancji w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej zakazu zbywania nieruchomości i jej obciążania, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie co do istoty sprawy, a rozstrzyga jedynie kwestię incydentalną; nie jest zatem zaskarżalne skargą kasacyjną.

Prawidłowa wykładnia art. 5191 § 1 k.p.c. nie uzasadnia jednak tej oceny. W judykaturze przyjmuje się, że postępowanie w sprawach kończą te postanowienia, które kładą kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych, a nie postanowienia które, nie spełniając cech definitywności, prowadzą jedynie do rozstrzygnięcia zagadnienia wpadkowego, bez zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 czerwca 2002 r., V CZ 91/01, OSNC 2002, Nr 2, poz. 25 i z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 27/13, nie publ.).Rację ma skarżący twierdząc, że zgłoszone przez niego żądanie dokonania wpisu dotyczy jego praw i nie może być uznane za dotyczące kwestii wpadkowej.

Chodzi bowiem w wpis w dziale III księgi wieczystej zmierzający do wzmocnienia skuteczności praw osobistych i roszczeń. Żądana postać zabezpieczenia zmierzała do wykreowania stosunku prawnego między uprawnionym na podstawie wpisu a każdoczesnym właścicielem nieruchomości. Wniosek o wpis zakazu zbywania i obciążania nieruchomości zmierza do zabezpieczenia i ochrony prawa obligacyjnego lub osobistego wnioskodawcy, co może wpływać na dopuszczalność i skutki rozporządzania nieruchomością, a rozstrzygnięcie w tym przedmiocie należy do istoty sprawy o wpis w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, nr 6, poz. 112 oraz z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 76/12, nie publ.).

Wbrew zatem argumentacji przytoczonej w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, postanowienie Sądu drugiej instancji oddalające apelację wnioskodawcy w sprawie o dokonanie wpisu zakazu zbywania nieruchomości oraz jej obciążania jest postanowieniem co do istoty sprawy i przysługuje od niego skarga kasacyjna. Zarzut wskazujący na wadliwość dokonanej przez Sąd Okręgowy wykładni art. 5191 § 1 k.p.c., wyłączającej dopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, należało uznać za usprawiedliwiony.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. kc jw