Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 19/13 Généré par l'IA

Supreme Court allows appeal against dismissal of legal challenge due to unpaid fees without prior summons.

Numéro de cause IV CZ 19/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a legal challenge filed by A.B. because the professional representative had not paid the required court fees. The appellant argued that general procedural rules regarding summons should apply to fee deficiencies, contrary to the specific provision allowing immediate dismissal. The court held that the specific rule permitting dismissal without summons does not apply here, as it only covers certain fee types, thereby requiring a prior summons to the representative.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4246 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 130 § 1 k.p.c.: A legal challenge dismissed for non-payment of court fees without a prior summons to the representative is inadmissible only if the specific provision applies; otherwise, general procedural rules requiring a summons must be followed.

Mots-clés

Généré par l'IA
legal challenge dismissal court fees payment professional representative prior summons requirement procedural rules application Supreme Court ruling civil procedure code

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4246 § 3 k.p.c.
odrzucenia skargi jako nieopłaconej na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. bez
Art. 42412 k.p.c.
zarzucił naruszenie art. 42412 k.p.c. w
Art. 3986 § 2 k.p.c.
z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 130 § 1 k.p.c.
z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i
Art. 130 § 2 k.p.c.
zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i
Art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c. znajdują tu zastosowanie przepisy ogólne, zwłaszcza
art. 4246 § 3 k.p.c
odrzucenia skargi jako nieopłaconej na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
zarzucił naruszenie art. 42412 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i
art. 130 § 1 k.p.c
zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 19/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi A. B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 9 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa S. Spółki Jawnej przeciwko A. B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 kwietnia 2013 r.,

zażalenia A. B.

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 11 stycznia 2013 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 roku Sąd Okręgowy w B., odrzucił

skargę A. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w B. z dnia 9 grudnia 2010 roku w sprawie II Ca …/10, wskazując w

uzasadnieniu, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uiścił przy jej

wniesieniu

należnej

opłaty

sądowej,

co w konsekwencji

doprowadziło

do

odrzucenia skargi jako nieopłaconej na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. bez

uprzedniego wezwania pełnomocnika strony do uiszczenia opłaty.

W zażaleniu na to postanowienie A. B. zarzucił naruszenie art. 42412 k.p.c. w

zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i

nieprawidłowe przyjęcie, że brak opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia pozwala na odrzucenie skargi bez uprzedniego

wezwania pełnomocnika strony do usunięcia tego braku. Formułując powyższy

zarzut domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Stosownie do art. 4246 § 3 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca na

posiedzeniu

niejawnym

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia nieopłaconą, wniesioną z naruszeniem art. 871 § 1

oraz skargę, której braków strona nie usunęła w terminie. Istotą zagadnienia

w rozpatrywanej sprawie jest dopuszczalność odrzucenia skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, od której profesjonalny

pełnomocnik nie uiścił opłaty sądowej przy wniesieniu skargi, bez uprzedniego

wezwania pełnomocnika do usunięcia tego braku skargi. Cytowany na wstępie art.

4246 § 3 k.p.c. nie reguluje kwestii postępowania zmierzającego do usunięcia

braków fiskalnych lub formalnych skargi, z czego płynie wniosek, że przez art.

42412 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. znajdują tu zastosowanie przepisy ogólne, zwłaszcza

art.130 § 1 k.p.c. Przypomnieć bowiem należy, że stosownie do art. 130 2 § 1 k.p.c.

w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2009 r., pismo wniesione między

innymi przez adwokata, które nie zostało należycie opłacone, przewodniczący

zwracał bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlegało opłacie

w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu sporu. Zgodnie z § 3 tego przepisu, sąd odrzucał bez wezwania

o uiszczenie opłaty pismo wniesione między innymi przez adwokata zawierające

środki odwoławcze lub środki zaskarżenia podlegające opłacie w wysokości stałej

lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu

zaskarżenia. Ten stan prawny uległ zmianie w związku z wejściem w życie w dniu

1 lipca 2009 r. ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks

postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 234, poz.1571),

która w art. 1 pkt 3 uchyliła art. 1302 § 3 i 4 tego przepisu, przy czym, zgodnie

z art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej, przepisy te stosuje się do postępowań

wszczętych po dniu jej wejścia w życie, z zastrzeżeniem ust. 2-5, nieistotnych

z punktu widzenia rozpatrywanego zagadnienia.

Stosownie do uchwały składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia

15 czerwca 2010 r. (II UZP 4/10, OSNP 2011/3-4/38, LEX nr 578243) mającej moc

zasady prawnej, nieopłacona skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę

prawnego po wejściu w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234,

poz. 1571) podlega odrzuceniu dopiero w razie niewykonania zarządzenia

przewodniczącego wzywającego pełnomocnika do opłacenia skargi (art. 398 6 § 2

k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c.).

Pełnomocnik A.B. nie został wezwany do uiszczenia opłaty sądowej od

skargi, stąd jej odrzucenie było niezasadne. Prowadzi to do uwzględnienia

zażalenia i uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 424 12 k.p.c. w

zw. z art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

jw