Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 86/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists and appeal is obviously unfounded.

Numéro de cause IV CSK 86/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal against the lower court's judgment regarding a payment claim. The appellant argued that the European Convention on Human Rights impacted domestic legislation, but the Court found no unresolved legal issue requiring Supreme Court interpretation. Consequently, the appeal was rejected as obviously unfounded under the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal if no significant legal issue exists, the law does not require interpretation, or the appeal is obviously unfounded.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal significant legal issue Civil Procedure Code European Convention obviously unfounded

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
Art. 3 Konwencji europejskiej
dotyczącego wpływu art. 3 Konwencji europejskiej na krajowe ustawodawstwo.
Art. 102 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 102 k.p.c

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 86/09

POSTANOWIENIE

Dnia 24 kwietnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa S. K.

przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego w B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 kwietnia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 15 października 2008 r.,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego

w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten

pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie

środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

W sprawie nie występuje wskazane we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania

istotne zagadnienie prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym

w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest doniosła z punktu widzenia

rozstrzygnięcia sprawy kwestia nierozwiązana dotąd w orzecznictwie, której

rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, należy zaś podzielić pogląd

strony pozwanej wyrażony w odpowiedzi na skargę kasacyjną o braku potrzeby

rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy sformułowanego przez powoda zagadnienia,

dotyczącego wpływu art. 3 Konwencji europejskiej na krajowe ustawodawstwo.

Nie jest też spełniona przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. chodzi, o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny

wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa (por. T. Ereciński,

w: T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego.

Komentarz, t. 2, Warszawa 2007, s. 242 i 243), a zarzucane w skardze kasacyjnej

naruszenia nie mogą być uznane za uchybienia mające takie cechy.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie

z art. 102 k.p.c.

jz