Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 637/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for division of community property due to lack of obvious legal error.

Numéro de cause IV CSK 637/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the lower court's decision on the division of community property. The applicant argued for the admissibility of the appeal based on an alleged obvious violation of substantive or procedural law. The court rejected this claim because the alleged errors were not evident from the basic legal knowledge required to assess the case.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates an obvious violation of substantive or procedural law that is evident at first sight using basic legal knowledge.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error community property division Supreme Court review procedural law violation

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
z dnia 20 marca 2013 r., wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art.
Art. 520 § 3 w zw. z Art. 391 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 w z.
Art. 39821 w zw. z Art. 13 § 2 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
z dnia 20 marca 2013 r., wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 637/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku E. R.‎przy uczestnictwie A. R.o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 marca 2013 r., wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Uzasadnienie wniosku o przyjęciu wniesionej skargi do rozpoznania, na tle motywów zaskarżonego postanowienia i podstaw wniesionej skargi, nie daje podstaw do takiej oceny.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.

Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 w z. z art. 391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. [aw]db