Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 531/19 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Numéro de cause IV CSK 531/19
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the appellant failed to demonstrate an obvious legal violation. The appellant argued for the acceptance of the appeal based on the fourth ground of Art. 3989 § 1 k.p.c., which requires a prima facie evident breach of law. The court held that the appellant did not specify where the obviousness of the legal error lay, thus failing to meet the high threshold for this procedural ground.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The fourth ground for accepting a cassation appeal requires demonstrating that the legal error is so evident that it renders the judgment obviously incorrect, necessitating a qualified showing of prima facie obviousness rather than mere assertion.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal obvious legal error Art. 3989 k.p.c. procedural dismissal prima facie evidence

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 531/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa L. B. i J. J.przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w B.‎o ustalenie ewentualnie uchylenie uchwał‎oraz z powództwa A. R.‎przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w B.‎o ustalenie ewentualnie uchylenie uchwał,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda A. R.od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)‎z dnia 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt V ACa (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda A. R. na rzecz pozwanej kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na czwartej spośród wymienionych przesłanek. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.

Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie tylko oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący nie wskazał w czym miałaby się wyrażać oczywista zasadność skargi, ani z naruszeniem których przepisów łączy tę przesłankę.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw