Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 517/08 Généré par l'IA

Cassation appeal dismissed as inadmissible because the disputed value in each claim was below the statutory threshold.

Numéro de cause IV CSK 517/08
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Irrecevable (Inadmissible)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a judgment in two separate civil proceedings. The defendant argued for the review of both the main claim and the reciprocal claim, but the court found the total disputed value in each individual claim to be under 50,000 PLN. Consequently, the appeal was declared inadmissible because it failed to meet the minimum value requirement for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 398 § 2 ust. 1 k.p.c.; Art. 398 § 6 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter in each distinct claim is lower than the statutory threshold, requiring separate assessment for each claim even when joined.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility value of subject matter statutory threshold separate claims assessment Code of Civil Procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 398 § 2 ust. 1 k.p.c.
w sprawach o prawa majątkowe, a określonej w art. 398 2 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 6 k.p.c.
w sprawach o prawa majątkowe, a określonej w art. 398 2 § 1 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
art. 3986 § 3 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 517/08

POSTANOWIENIE

Dnia 30 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa S.K. i A.K.

przeciwko J.K.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

oraz w sprawie z powództwa J.K.

przeciwko S.K. i A.K.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 stycznia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego J.K.

od wyroku Sądu Okręgowego w E.

z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu odwoławczego

oddalającego jego apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji uwzględniającego

powództwo główne i oddalającego powództwo wzajemne skarżącego. W skardze

kasacyjnej pozwanego określono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę łączną

50.000 zł, z której 25.000 zł obejmuje wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie

o ustalenie, a kolejne 25.000 zł określa wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu

zaskarżenia niższą od wartości przesądzającej o dopuszczalności skargi kasacyjnej

w sprawach o prawa majątkowe, a określonej w art. 398 2 § 1 k.p.c. na poziomie

50.000 zł.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem, ocena dopuszczalności skargi

kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 398 2 § 1 k.p.c.)

powinna być odniesiona odrębnie do rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji

o powództwie głównym i o powództwie wzajemnym. Jeżeli więc w skardze

kasacyjnej kwestionuje się rozstrzygnięcie zarówno o powództwie głównym, jak

i o powództwie wzajemnym, to wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się osobno

dla każdego z tych powództw (postanowienie SN z dnia 15 maja 2007 r., V CZ

35/07, niepubl.; postanowienie SN z dnia 12 kwietnia 2007 r., I PK 15/07, OSNP

2008 r., nr 15-16, poz. 225). Również w razie łącznego orzeczenia zapadłego

w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania ocena dopuszczalności

zaskarżenia go skargą kasacyjną musi być przeprowadzona w odniesieniu do

każdej z połączonych spraw z osobna (wyrok SN z dnia 6 października 2006 r.,

V CSK 206/06, niepubl.; wyrok SN z dnia 22 września 1967 r., I CR 158/67, OSNC

1968, nr 6, poz. 105).

W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, działając na podstawie

art. 3986 § 3 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c.