Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or need for interpretation under Civil Procedure Code.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by P. Z. and E. Z. against a lower court judgment. The appellants argued that Article 7615 of the Civil Code required interpretation due to open-ended control powers, claiming this created significant legal uncertainty. The Court rejected this, ruling that the case merely involved applying existing law to specific facts rather than resolving an abstract legal question or interpreting ambiguous provisions.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court admits a cassation appeal only if a significant legal issue exists, interpretation of ambiguous laws is needed, or judicial inconsistencies occur; mere application of law to facts does not constitute a significant legal issue.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV CSK 454/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa P. Z. i E. Z.przeciwko […] G. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. o nakazanie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
UZASADNIENIE
Powodowie E. Z. i P. Z. wnieśli o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 października 2013 r. ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, które miał stanowić „zakres uprawnień kontrolnych agenta przewidziany w art. 7615 § 2 kodeksu cywilnego, w tym w szczególności w związku z art. 7615 § 4 które to przepisy z uwagi na otwarty katalog wskazanych w nich uprawnień budzą poważne wątpliwości w zakresie ich wykładni”. Okolicznością przemawiającą za przyjęciem skargi do rozpoznania miała być także potrzeba wykładni przepisów, którą należało uzasadnić tym, że „zakres uprawnień agenta przewidzianych w art. 7615 § 2 i 4, nie został dostatecznie wyjaśniony w dotychczasowej judykaturze sądowej (…).
Przytoczony przepis z uwagi na ogólnie wskazane w nim uprawnienia kontrolne agenta względem dającego może budzić w przyszłości kontrowersje w orzecznictwie”, a „brak wskazania prawidłowej wykładni prowadzić może w przyszłości do narastania niepewności co do zakresu jego zastosowania”.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący wadliwie wskazali tę samą kwestię w celu wykazania dwóch różnych przyczyn przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Powodowie nieskutecznie powołali się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wykazanie tej przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania wymaga wskazania określonego problemu prawnego, który miał w sprawie wystąpić, zaprezentowania różnych możliwych sposobów jego rozwiązania oraz przedstawienia argumentów przemawiających na rzecz każdego z nich, wyjaśnienia na czym polegają poważne wątpliwości związane z wyborem danego rozwiązania, przekonania o „istotności” przedstawionego zagadnienia, a ponadto o jego uniwersalnym charakterze, a zatem o tym, że jego rozwiązanie będzie służyło rozstrzyganiu innych podobnych spraw (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.11 i z dnia 23 grudnia 2008 r., IV CSK 454/08, niepubl.).
Kwestia przedstawiona przez skarżących nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący zakreślili ją w sposób bardzo ogólny, ograniczając się do przedstawienia swoich wątpliwości na jej temat oraz poglądu o sposobie możliwego rozstrzygnięcia, nie konkretyzując problemu i nie wskazując wymaganych argumentów prawnych mających świadczyć o tym, że w sprawie pojawił się abstrakcyjny, istotny problem prawny, którego rozstrzygnięcie wywołuje rzeczywiste i poważne trudności. Niezależnie od tego, w sprawie problem sprowadzał się do ustalenia zakresu informacji potrzebnych do obliczenia należnego agentom wynagrodzenia w określonej sytuacji faktycznej.
Ocena, czy dostęp do informacji był rzeczywiście potrzebny, była jedynie kwestią stosowania przepisu prawa materialnego w konkretnym stanie faktycznym, a zatem nie mieściła się w granicach przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Powodowie nie powołali się skutecznie na potrzebę wykładni przepisów art. 7615 § 2 i 4 k.c., którą zdawali się traktować jako przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżący nie wykazali, aby wymienione przepisy prawa materialnego budziły poważne wątpliwości lub wywoływały rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Z lakonicznych uwag skarżących wynika, że rozbieżności takie mogą - ich zdaniem - pojawić się dopiero w przyszłości wraz z wątpliwościami co do stosowania tych przepisów, w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. chodzi natomiast wyłącznie o istniejące w dacie orzekania rzeczywiste wątpliwości co do wykładni, które należy wykazać przy pomocy właściwej argumentacji prawnej. Nie stwierdziwszy przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.