Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 45/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under civil procedure code.

Numéro de cause IV CSK 45/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that the lower court should have applied greater caution regarding contractual penalty reduction between professional parties, but failed to demonstrate an obvious legal error. The court found that the first-instance judgment correctly assessed the circumstances and that the appellant's arguments did not meet the high threshold for admissibility under the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant clearly demonstrates a public-law prerequisite or an obvious violation of substantive or procedural law prima facie.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error contractual penalty reduction professional parties Civil Procedure Code

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 3984 § 1, 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) l.n
art. 484 § 2 k.c.
Pogląd, że art. 484 § 2 k.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 484 § 2 k.c
Pogląd, że art. 484 § 2 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) l.n

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 19 kwietnia 2006 r., V CSK 34/06
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 27 lutego 2009 r., II CSK 511/08
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05
I ACa 907/13
Appeal dismissed; court rejects abuse of law claim where parties separately litigated inheritance and co-ownership disputes.
II CSK 344/10
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).
V CSK 34/06
Supreme Court dismisses appeal allowing contract penalty reduction based on incomplete documentation and weather delays.
II CSK 511/08
Supreme Court dismisses appeal on contract penalty reduction, ruling defendant's denial insufficient to trigger statutory mitigation.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 45/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎przeciwko Gminie Miejskiej […]‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej - Stowarzyszenia w R.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lipca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 907/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Pogląd, że art. 484 § 2 k.c. nie ogranicza możliwości redukowania kary umownej zastrzeżonej w umowie zawartej pomiędzy przedsiębiorcami nie budzi wątpliwości judykatury (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2006 r., V CSK 34/06 i z dnia 27 lutego 2009 r., II CSK 511/08 - nie publ.), jak również nie budził wątpliwości Sądu drugiej instancji. Przedstawione zagadnienie prawne, czy sąd ma podstawy do zachowania większej powściągliwości korzystania z instytucji kary umownej zastrzeżonej w stosunkach pomiędzy profesjonalistami, niż w stosunkach pomiędzy podmiotami profesjonalistami nie będącymi, jak i argumentacja powołana w uzasadnieniu wniosku nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Sąd drugiej instancji dokonał szczegółowej i wnikliwej oceny wielu okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę miarkowania, a pogląd o profesjonalnym charakterze obu stron został wyrażony jedynie w odniesieniu do postanowień umownych o zakresie kary umownej. Nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego taki problem prawny, którego rozstrzygnięcie nie miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP, nr 15 - 16, poz. 243).

Nie zostały również wskazane argumenty przemawiające za oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej. Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu wniosku w kontekście motywów Sądu Apelacyjnego prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie nie zachodzi oczywistość uchybień w zakresie stosowania lub wykładni prawa i to uchybień o charakterze kwalifikowanym, wynikająca z treści samej skargi i widoczna prima facie. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) l.n