Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to raise abstract legal issues under Civil Procedure Code.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company and private parties against a lower court's ruling on the acquisition of servitudes. The appellants argued that specific legal questions regarding the transfer of possession and the interpretation of the Civil Code required Supreme Court analysis. The court rejected these claims, ruling that the questions raised were merely reformulated objections to the lower court's decision rather than abstract legal issues necessitating a Supreme Court resolution.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises an abstract legal issue of significant importance with divergent judicial interpretations, which the appellants failed to demonstrate.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV CSK 427/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w G. przy uczestnictwie P. W., J. W. i Skarbu Państwa - Starosty P. o stwierdzenie zasiedzenia służebności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania P. W. i J. W. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt III Ca [...], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. orzeka, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty związane ze swym udziałem w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 3 grudnia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 348 w zw. z art. 352 § 2 k.c., art. 292 i art. 172 § 2 k.c. uczestnicy postępowania J. W. i P. W. uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych, które przedstawili formie następujących pytań: - „czy w myśl art. 348 k.c. przeniesienie posiadania następuje przez wydanie rzeczy oraz czy dla stwierdzenia zasiedzenia należy udowodnić przejście posiadania konkretnych urządzeń”, - „czy przyjęta w orzecznictwie zasada zgodnie z którą do przeniesienia posiadania majątku nie wystarczy sam akt normatywny, zmiana przepisów lecz niezbędnym jest przedłożenie decyzji lub umowy przekazującej konkretne instalacje urządzenia ma zastosowanie również w przypadku przejęcia tych urządzeń od Skarbu Państwa przez Przedsiębiorstwo przesyłowe”,- „czy dopuszczalne jest dokonanie wykładni art. 292 k.c. w kontekście uznania dopuszczalności stwierdzenia zasiedzenia służebności gruntowej o treści służebności przesyłu”,- „czy wykładnia ta nie ma aby charakteru prawotwórczego [...]”, -„czy działania Państwa w zakresie powszechnej elektryfikacji były podejmowane w sferze działań imperium, czy były one dokonywane w sferze dominium zakładającej równość podmiotów”.
W odpowiedzi na skargę uczestnik postępowania E. S.A. w G. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżących zwrotu kosztów procesu, natomiast uczestnik Skarb Państwa - Starosta P. zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie, a ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z przyczyn wymienionych w tym przepisie, co powinno zostać przez skarżącego wykazane i należycie uzasadnione (art. 3984 § 2 k.p.c.).Skuteczne powołanie się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga precyzyjnego sformułowania określonego, dotychczas nierozwiązanego problemu o charakterze abstrakcyjnym, zaprezentowania argumentacji prawnej przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych i świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, a ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne.
Uzasadnienie wniosku uczestników wymagań tych nie spełnia.Skarżący nie sformułowali w skardze żadnego istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., które Sąd Najwyższy powinien poddać analizie i rozstrzygnąć. Postawione przez uczestników kwestie stanowią jedynie przejaw ich wątpliwości odnośnie do trafności zajętego przez Sąd w sprawie stanowiska oraz prawidłowości zaskarżonego orzeczenia. „Zagadnienia” te to w istocie zarzuty kasacyjne ujęte w zmienionej formie, dalsza natomiast argumentacja to nieco zmodyfikowana, skrócona postać ich uzasadnienia.
Skarżący, uzasadniając wniosek, nie przedstawili wymaganych argumentów prawnych, które mogłyby przekonać, że w sprawie pojawił się abstrakcyjny, istotny problem prawny, budzący poważne wątpliwości i wymagający rozwiązania przez Sąd Najwyższy, ograniczając się do polemiki ze stanowiskiem Sądu Okręgowego. Należy dodać, że okoliczność, iż Sąd ten rozstrzygnął jedną z przedstawionych kwestii w sposób odmienny, niż Sąd Najwyższy w jednym ze swych licznych orzeczeń, nie jest równoznaczne z wystąpieniem zagadnienia, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. jw l.n