Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of serious legal doubts or conflicting case law.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the appellant company and its participants against the district court's decision. The appellants argued that the lower court failed to interpret specific provisions regarding the interruption of prescription periods and the knowledge of utility companies. The court determined that the appellants did not demonstrate serious legal doubts or conflicting jurisprudence, citing a prior Supreme Court ruling that already addressed the relevant issue.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3984 § 1, Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts or conflicting case law, or involves procedural invalidity; mere expression of doubt without citing specific provisions or demonstrating conflicting jurisprudence is insufficient.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV CSK 419/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej w G. przy uczestnictwie M. H. i M. H.1 o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Słupskuz dnia 23 marca 2015 r., sygn. akt IV Ca 322/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Uczestnicy postępowania M. H. i M. H.1, wnosząc skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 23 marca 2015 r., którą oparli na obu podstawach przewidzianych w art. 3984 § 1 k.p.c., uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania tym, że „(...) pojawiają się dwie kwestie, które powodują potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Po pierwsze w ocenie uczestników zachodzi konieczność wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy, jakie czynności właścicieli nieruchomości powodują przerwanie biegu zasiedzenia służebności przesyłu (skoro właściciele w zasadzie nie mogą korzystać z powództwa windykacyjnego) i czy czynnością taką jest złożenie powództwa o zapłatę z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości, które uczestnicy wytoczyli w dniu 23 lutego 2012 r. przed Sądem Rejonowym w Słupsku (...)".
„Po drugie w ocenie skarżących kwestią, która wymaga dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy jest wyjaśnienie, czy skoro organ zarządzający Zakładem Energetycznym przed jego uwłaszczeniem mieniem Skarbu Państwa wiedział, że zarówno urządzenia, jak i sama nieruchomość stanowią własność państwową, a zatem linie energetyczne, którymi zarządza eksploatuje zgodnie z prawem, to dopuszczalne jest założenie, że taką samą wiedzę miał podmiot, który powstał w wyniku przekształcenia i czy wiedzę tego podmiotu można utożsamiać z wiedzą organu zarządzającego Zakładem Energetycznym przez jego uwłaszczeniem."Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Uczestnicy nie wykazali powołanej w skardze podstawy przyjęcia do rozpoznania, określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Przede wszystkim, nie wskazali przepisów prawa, których wykładnia miałaby budzić poważne wątpliwości lub wywoływać rozbieżności w orzecznictwie sądów, co wprost przesądza o nieskuteczności powołania się na tę przesłankę.
Skarżący nie przedstawili prawnej argumentacji przekonującej o potrzebie wykładni, ograniczając się do postawienia pytań, obrazujących ich wątpliwości co do trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz do zaprezentowania własnych rozważań na temat podniesionych kwestii.Należy dodać, że pierwsza z nich, dotycząca możliwości przerwania biegu przedawnienia na skutek wniesienia powództwa o zapłatę z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości przez przedsiębiorstwo energetyczne, była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2014 r., III CZP 45/14 (OSNC 2015, nr 5, poz. 54), w której wykluczono taką możliwość.
Pytanie o inne czynności, które mogłyby ewentualnie prowadzić do przerwania biegu zasiedzenia służebności przesyłu, nie wymaga odpowiedzi, gdyż skarżący poza powołaniem się na wniesienie powództwa o zapłatę za bezumowne korzystanie z nieruchomości nie wskazali innych okoliczności, o których należałoby się wypowiedzieć przy rozpoznawaniu skargi pod kątem ewentualnego znaczenia dla przerwania biegu zasiedzenia.Druga z postawionych „kwestii" w ogóle nie zawiera sformułowania prawnych wątpliwości co do treści i znaczenia konkretnych przepisów prawa.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.