Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 38/13 Généré par l'IA

Cassation appeal dismissed for inadmissibility due to lack of statutory ground under Art. 398 § 3 k.p.c.

Numéro de cause IV CSK 38/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment in a lease dispute. The appellant argued that the lower courts violated Article 233 of the Code of Civil Procedure by misinterpreting the lease agreement and evidence. The court ruled the appeal inadmissible because it relied solely on a ground for factual findings and evidence assessment, which are explicitly excluded from cassation grounds under Article 398 § 3 of the Code of Civil Procedure.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 398 § 3 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.; Cassation appeals cannot be based on grounds regarding factual findings or evidence assessment; such appeals lack a statutory basis and are inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal inadmissibility factual findings exclusion evidence assessment exclusion statutory ground requirement Code of Civil Procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 398 § 3 k.p.c.
Jak wyraźnie wynika z zakazu przewidzianego w art. 398 3 § 3 k.p.c.,
Art. 233 § 1 k.p.c.
takich należy zaliczyć art. 233 § 1 k.p.c. jako bezpośrednio odnoszący się do
Art. 3986 § 2 k.p.c.
skargę niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c.) i uzasadnia to jej odrzucenie
Art. 3986 § 3 k.p.c.
na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1
Art. 108 § 1 k.p.c.
i 3 oraz art. 108 § 1 w zw.
Art. 39821 k.p.c.
i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 233 k.p.c
naruszenia art. 233 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 38/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa T. R.

przeciwko A. S., Ł. S.,M. G. i P. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 maja 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 czerwca 2012 r.,

I. odrzuca skargę kasacyjną;

II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego P. S. kwotę 3600 (trzy

tysiące sześćset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Powód T. R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia

28 czerwca 2012 r. wydanego w sprawie o zapłatę, opierając skargę na podstawie

naruszenia art. 233 k.p.c. „przez dowolną, wbrew jednoznacznym zapisom umów i

innych przepisów prawa, interpretacje tych umów i przepisów i bezzasadne

stwierdzenie, iż postanowienia umowy dzierżawy z 30 czerwca 2008 r. nie były

systematyczne naruszane przez wydzierżawiających członków rodziny S. w stopniu

uniemożliwiającym ich racjonalna realizację”. W uzupełnieniu skargi powód

wskazał, że art. 233 k.p.c. został przez Sądy obu instancji naruszony „podczas

zbierania materiału dowodowego i jego oceniania”.

W odpowiedzi na skargę P. S. wniósł o jej odrzucenie oraz o zasądzenie

kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Jak wyraźnie wynika z zakazu przewidzianego w art. 398 3 § 3 k.p.c.,

podstawy skargi kasacyjnej nie mogą stanowić zarzuty dotyczące ustaleń

faktycznych oraz oceny dowodów. Wprawdzie ustawodawca nie skonkretyzował

przepisów prawa procesowego, których naruszenie nie może być przedmiotem

zarzutów kasacyjnych, niemniej jednak nie budzi wątpliwości, że do przepisów

takich należy zaliczyć art. 233 § 1 k.p.c. jako bezpośrednio odnoszący się do

takiej oceny (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia

2008 r., II CSK 356/08, niepubl. i z dnia 15 maja 2009 r., III CSK 338/08, niepubl.

oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2010 r., II CSK 372/09, niepubl.).

Ponieważ jedyna postawa skargi kasacyjnej została przez powoda wypełniona

zarzutem naruszenia wyłącznie tego przepisu (choć skarżący nie wskazał

paragrafu pierwszego art. 233 k.p.c., na taką jego intencję wskazuje treść

uzasadnienia skargi), należało uznać, że skarga nie została oparta na ustawowej

podstawie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r.,

III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Oznaczało to, że skarga jest dotknięta

nieusuwalnym brakiem jednego z zasadniczych elementów konstrukcyjnych, który

zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. powinna bezwzględnie zawierać. Wada ta czyni

skargę niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c.) i uzasadnia to jej odrzucenie

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1

i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

es