Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 253/20 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and factual error grounds.

Numéro de cause IV CSK 253/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland rejected the defendant's cassation appeal against the lower court's order for delivery of property. The defendant argued a legal error in interpreting the Civil Code regarding the separation of a cellar, but the court found no such issue. The court determined that the appeal failed because it did not meet the statutory requirements for admissibility and because the lower court's factual findings were not subject to cassation review.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or challenge factual findings, as the Supreme Court is bound by the established facts of the lower court's decision.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility delivery of property separation of property factual findings review legal issue requirement

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
W świetle ustalonego orzecznictwa, w celu spełnienia wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do przesłanek przedsądu z art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu tego środa zaskarżenia jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia (art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu tego środa zaskarżenia jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 398 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
W świetle ustalonego orzecznictwa, w celu spełnienia wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 222 § 1 k.c
3989 § 1 k.p.c.Pozwany w niniejszej sprawie wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność, mającą wynikać z błędnej wykładni art. 222 § 1 k.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu tego środa zaskarżenia jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia (art.
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu tego środa zaskarżenia jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 39813 § 2 k.p.c.).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 253/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa D. J. M.‎przeciwko M. M.‎o wydanie nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). W świetle ustalonego orzecznictwa, w celu spełnienia wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie.

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Pozwany w niniejszej sprawie wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność, mającą wynikać z błędnej wykładni art. 222 § 1 k.c. Stwierdził, że ma tytuł prawny do rzeczy, której wydania żądała powódka, a mianowicie piwnicy stanowiącej część nieruchomości lokalowej, a wynika on z ustaleń poczynionych z powódką.

Powódka mogła żądać wydania ściśle wydzielonej nieruchomości, a nie ma możliwości wydzielenia piwnicy należącej do jej nieruchomości lokalowej w taki sposób, jak w stanie sprzed jej przekazania pozwanemu. Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy przy rozpoznawaniu tego środa zaskarżenia jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 39813 § 2 k.p.c.). W obrębie ustaleń przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia przez Sądy meriti w niniejszej sprawie nie ma mowy o tym, by powódkę z pozwanym ciągle łączył jakiś stosunek prawny, w szczególności umowny, z którego pozwany mógłby w czasie zamknięcia rozprawy przed Sądem Okręgowym wywodzić swój tytuł do dalszego korzystania z części nieruchomości powódki.

W tym stanie rzeczy okoliczności przytoczone w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie korespondują z ustaloną podstawą faktyczną rozstrzygnięcia. Gdy zaś chodzi o wyznaczenie granic piwnicy, jako części nieruchomości podlegającej wydaniu powódce, to usunięciu wątpliwości co do tego jak one przebiegają służyło dokonane przez Sąd Rejonowy rozgraniczenie nieruchomości powódki z nieruchomością pozwanego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jw