Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 202/12 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of statutory grounds under Art. 398 § 9 k.p.c.

Numéro de cause IV CSK 202/12
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court refused to accept the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's decision denying compensation. The plaintiff alleged procedural and substantive violations but failed to cite specific material law provisions or demonstrate grounds for cassation review. Consequently, the court determined the appeal lacked the statutory prerequisites required for admission under Article 398 § 9 of the Code of Civil Procedure.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 398 § 9 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if the applicant fails to specify the violated material law provisions or fails to provide grounds allowing verification of the lower court's decision on the merits.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admission grounds material law violation Code of Civil Procedure procedural defect

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 398 § 9 k.p.c.
przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 398 9 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 398 9 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
sprawy) przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.
art. 102 k.p.c
sprawy) przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie z dnia 28 marca 2012 r.
postanowienie z dnia 28 marca 2012 r., k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 202/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Spraw Wewnętrznych w W., Szefowi

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w W., Ministrowi Sprawiedliwości w W. i M.

Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z siedzibą w R.

o zadośćuczynienie i rentę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 lipca 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 19 grudnia 2011 r.,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Powód złożył skargę kasacyjną (nazwaną – zapewne omyłkowo – „kasacją”)

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia 2011 r., w którym oddalono

apelację powoda wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lipca 2011 r.

(k. 447 akt sprawy).

W

skardze

kasacyjnej

sformułowano

zarzuty

naruszenia

przepisów

procesowych (pkt II części wstępnej skargi). Skarżący podnosił także „naruszenie

prawa materialnego”, ale bez wskazania przepisów tego prawa, jakie miałyby być

naruszone w zaskarżonym skargą orzeczeniu.

Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący

stwierdził, że niniejsze postępowanie dotknięte zostało nieważnością przed Sądem

pierwszej i drugiej instancji, a ponadto skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona (pkt III i IV skargi).

Analizując treść zaskarżonego wyroku z dnia 19 grudnia 2011 r., treść skargi

kasacyjnej, zawartą w niej motywację prawną wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania oraz treść odpowiedzi pozwanego Skarbu Państwa na skargę

kasacyjną powoda z dnia 23 kwietnia 2012 r. (k. 511 i n. akt sprawy), Sąd

Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie pojawiły się przesłanki

przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziane w art. 398 9 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.

O nieważności postępowania nie może świadczyć argumentacja przytoczona

w pkt III i IV skargi. Co więcej, w skardze kasacyjnej nie przytoczono podstaw

kasacyjnych, które

pozwoliłyby zweryfikować w postępowaniu kasacyjnym

zasadność przyjętego przez Sąd Apelacyjny przedawnienia roszczenia powoda

(s. 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).

W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 398 9

§ 2 k.p.c.).

Nie obciążono powoda kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na

jego sytuację majątkową (por. postanowienie z dnia 28 marca 2012 r., k. 504 akt

sprawy) przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c.