Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 181/20 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error regarding will interpretation.

Numéro de cause IV CSK 181/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a participant in an inheritance dispute against a lower court's decision. The appellant argued that the lower court erred by focusing too narrowly on statutory conditions for oral wills rather than applying general principles of interpreting the testator's intent. The court ruled that the appellant failed to demonstrate an obvious violation of law requiring immediate cassation review, as the dispute involved a complex evaluation of evidence rather than a clear legal error.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 952 k.c.; Art. 65 § 1 k.c.: A cassation appeal based on an obvious violation of law is admissible only if the appellant proves a qualified error of law or fact that is evident without deep analysis, not merely a disagreement with the factual assessment of the evidence.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility obvious violation of law interpretation of will oral will requirements inheritance dispute descendant action en réduction successorale constatation de la qualité d'héritier

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
- skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze oparto się na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., podnosząc, że oczywista zasadność skargi wynika z naruszenia art.
Art. 952 k.c.
nie mają charakteru nadrzędnego względem przesłanek uregulowanych w art. 952 k.c., a przeciwnie - do wykładni oświadczenia woli testatora może dojść jedynie wtedy, gdy przesłanki formalne przewidziane dla testamentu ustnego zostały spełnione.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 65 § 1 k.c.
z art. 65 § 1 k.c. poprzez pominięcie ogólnych zasad wykładni oświadczenia woli testatora i zbytnia koncentrację na przesłankach przewidzianych w art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Ocena ta nie może natomiast stać się zarzutem skargi kasacyjnej na podstawie art. 3983 § 3 k.p.c. Na marginesie należy podkreślić, że zasady dokonywania wykładni oświadczeń woli z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze oparto się na przesłance wskazanej w art.
art. 3989 § 1 k.p.c
po 1/3 każde z nich.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
- skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze oparto się na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., podnosząc, że oczywista zasadność skargi wynika z naruszenia art.
art. 65 § 1 k.c
Na marginesie należy podkreślić, że zasady dokonywania wykładni oświadczeń woli z art. 65 k.c.
art. 952 k.c
poprzez pominięcie ogólnych zasad wykładni oświadczenia woli testatora i zbytnia koncentrację na przesłankach przewidzianych w art. 952 k.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 181/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z wniosku L. M.‎przy uczestnictwie A. K., E. K., E. R., J. S., K. S., M. S., B. S., M. C., T. S. i M. Z.‎o stwierdzenie nabycia spadku po M. Z.,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania T. S.od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

T. S. - uczestnik postępowania z wniosku L. M. o stwierdzenie nabycia spadku po M. Z. - wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 listopada 2019 r., oddalającego jego apelację od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 sierpnia 2018 r., którym stwierdzono, że spadek po M. Z. zmarłym 29 maja 2011 r. w J. z mocy ustawy nabyło rodzeństwo – L. M., A. K. i M. Z. po 1/3 każde z nich.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze oparto się na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., podnosząc, że oczywista zasadność skargi wynika z naruszenia art. 952 w zw. z art. 65 § 1 k.c. poprzez pominięcie ogólnych zasad wykładni oświadczenia woli testatora i zbytnia koncentrację na przesłankach przewidzianych w art. 952 k.c. zdaniem skarżącego testator użył sformułowań jednoznacznych w świetle powszechnego znaczenia użytych słów oraz obowiązujących zasad językowych.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., IV CSK 729/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.).

Musi być zatem oczywiste, że ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna bez głębszej analizy przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, która przesądza o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11, nie publ.; z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Przy tym przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2015 r., IV CSK 189/15, nie publ.). Skarżący powinien nie tylko przywołać konkretne przepisy prawa, którym - jego zdaniem - Sąd drugiej instancji uchybił, ale także przytoczyć odpowiednią jurydyczną argumentację odnoszącą się do oczywistości ich naruszenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2013 r., I UK 214/13, nie publ.).Przedstawienie tej przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie odpowiada powyższym wymaganiom, bowiem argumenty przedstawione przez skarżącego nie opisują jednoznacznego naruszenia przepisu prawa o charakterze kwalifikowanym, lecz ocenę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd rozpoznający sprawę.

Ocena ta nie może natomiast stać się zarzutem skargi kasacyjnej na podstawie art. 3983 § 3 k.p.c. Na marginesie należy podkreślić, że zasady dokonywania wykładni oświadczeń woli z art. 65 k.c. nie mają charakteru nadrzędnego względem przesłanek uregulowanych w art. 952 k.c., a przeciwnie - do wykładni oświadczenia woli testatora może dojść jedynie wtedy, gdy przesłanki formalne przewidziane dla testamentu ustnego zostały spełnione.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.jw