Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 135/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as it relies on prohibited evidence evaluation grounds.

Numéro de cause IV CSK 135/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Irrecevable (Inadmissible)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by L. G. against the lower court's finding of ownership by prescription. The appellant argued the Second Instance Court made factual errors without a full evidentiary hearing, but the Supreme Court determined the appeal was inadmissible. The court ruled that the appeal exclusively relied on grounds prohibited by Article 398 § 3 of the Civil Procedure Code, which forbid challenging the lower court's evaluation of evidence and factual findings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 398 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 6 k.p.c.: An appeal based solely on the prohibition of challenging the evaluation of evidence or factual findings is inadmissible as it lacks a statutory basis.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal inadmissibility evaluation of evidence prohibition factual findings review Civil Procedure Code prescription ownership

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 398 § 3 k.p.c.
Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 398 3 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 6 k.p.c.
Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 398 3 § 3 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
podstawie naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c., wymieniony uczestnik zarzucił,
art. 3983 § 3 k.p.c
mowa w art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 135/09

POSTANOWIENIE

Dnia 22 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z wniosku E. M.

przy uczestnictwie M. G. i in. ,

o dział spadków

w przedmiocie wniosku L. G. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości

przez zasiedzenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 maja 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania L. G.

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 26 listopada 2008 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy w

W. zmienił na skutek apelacji wnioskodawcy E. M. postanowienie wstępne Sądu

Rejonowego z dnia 5 lutego 2008 r., którym stwierdzono nabycie przez zasiedzenie

przez uczestnika postępowania L. G. własności bliżej we wniosku określonej

nieruchomości i wniosek ten oddalił.

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu odwoławczego, opartej na

podstawie naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c., wymieniony uczestnik zarzucił,

że

Sąd

Okręgowy,

bez

przeprowadzenia

postępowania

dowodowego

i „bez wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału, pomijając

fakty wynikające z przedłożonych w sprawie dokumentów" dokonał odmiennych

ustaleń faktycznych dotyczących posiadania tej nieruchomości.

Wskazując na tak sformułowaną podstawę, uczestnik domagał się uchylenia

zaskarżonego orzeczenia i jego zmiany przez oddalenie apelacji wnioskodawcy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 398 3 § 3 k.p.c.

skarga

została

oparta

na

zarzutach

dotyczących

oceny

dowodów

oraz

poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Sposób sformułowania podstawy

skargi oraz jej uzasadnienie jednoznacznie wskazują, że celem skargi była jedynie

niedopuszczalna próba podważenia stanu faktycznego stanowiącego podstawę

orzekania przez Sąd drugiej instancji. Podniesienie w skardze zarzutów, o których

mowa w art. 3983 § 3 k.p.c. oznacza, że skarga została oparta na podstawie, której

ustawa nie przewiduje. Ponieważ w sprawie podstawą skargi kasacyjnej zostały

uczynione wyłącznie tego rodzaju zarzuty, musiała być ona uznana za środek

niedopuszczalny (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września

2005 r.. III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).

Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy skargę kasacyjną odrzucił na

podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

jz