Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 8/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismissed appeal for legal inconsistency due to failure to prove exhaustion of remedies.

Numéro de cause IV CNP 8/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the defendant's appeal challenging a final judgment against PKP SA. The appellant failed to demonstrate that other legal remedies were unavailable or ineffective to overturn the lower court's decision. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under civil procedure law for not meeting statutory requirements.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to conclusively prove that no other legal remedies exist or are ineffective to challenge the final judgment.

Mots-clés

Généré par l'IA
appeal for legal inconsistency exhaustion of remedies civil procedure code inadmissible appeal final judgment review

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 k.p.c
sformalizowane warunki określone w art. 4245 k.p.c., w tym wykazanie,
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 8/13

POSTANOWIENIE

Dnia 16 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 9 listopada 2010 r.,

w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej - PKP SA

w W.

przeciwko K. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 maja 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwany K. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 listopada 2010 r. (sygn.

Akt […]), którym oddalono apelację pozwanego wniesioną od wyroku Sądu

Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. Akt […]).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego powinna spełniać

sformalizowane warunki określone w art. 4245 k.p.c., w tym wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi

oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej

przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie - w odniesieniu

do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn

na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać,

powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje

środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.,

skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący

i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05,

OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ.,

z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Wniesiona skarga nie zawiera wskazanego wyżej elementu. Skarga dotknięta

wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

bez możliwości konwalidacji dostrzeżonego braku.