Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 8/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review due to insufficient proof that other remedies are impossible.

Numéro de cause IV CNP 8/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal to declare a final judgment unlawful. The plaintiffs failed to comprehensively demonstrate that no other legal remedies existed to challenge the lower court's decision. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for review of a final judgment must conclusively prove that other legal remedies are impossible or ineffective, not merely indicate their absence.

Mots-clés

Généré par l'IA
appeal for review final judgment legal remedies impossibility of remedies Civil Procedure Code inadmissible appeal burden of proof

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 8/09

POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi pozwanych

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w L.

z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...],

w sprawie z powództwa Gminy Miejskiej R.

przeciwko E.H., J.K. oraz następcom prawnym

S.H. – J.P. i P.H.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 marca 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez pozwanych: E.H., J.K. i następców prawnych po S.H. – J.P.

i P.H., zastępowanych przez adwokata M.B., skarga o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 25 kwietnia 2007 r.

podlegała odrzuceniu z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy

prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie –

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać,

powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje

środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę

o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę

lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu

wykonalności orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5

k.p.c. skarżący musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc

ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący

wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco

uzasadnić.

Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznane za

prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 424 5 § 1 pkt

5 k.p.c. Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 424 8 § 1

k.p.c.).