Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 64/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of extraordinary circumstances and available remedies.

Numéro de cause IV CNP 64/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected an appeal challenging a final ruling on inheritance and co-ownership dissolution. The appellant argued that the lower court's decision violated legal principles, but the court found no extraordinary circumstances justifying the appeal under Article 424 § 2 of the Civil Procedure Code. Since the appellant could have utilized other legal remedies or failed to demonstrate a compelling reason for delay, the appeal was procedurally invalid.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 424 § 1, Art. 424 § 2 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency against a final judgment is admissible only if no other legal remedies are available or if an extraordinary circumstance, such as severe illness or force majeure, prevents timely action; mere failure to appeal due to learning of another party's identical appeal does not constitute such a circumstance.

Mots-clés

Généré par l'IA
appeal for legal inconsistency extraordinary circumstances final judgment review inheritance dispute co-ownership dissolution civil procedure code procedural admissibility

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 424 § 1 k.p.c.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5
Art. 424 § 2 k.p.c.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5
Art. 424 § 8 k.p.c.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5
art. 4241 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4241 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Postanowienie Sądu Najwyższego z 2 lutego 2006 r. III CNP 4/06, OSNC, nr 6, poz. 113
III CNP 4/06
III CNP 4/06, OSNC, nr 6, poz.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 64/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania H.P.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w G.

z dnia 27 września 2006 r., sygn. akt [...],

w sprawie z wniosku W.L. i L.L.

przy uczestnictwie [...]

o dział spadku i zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 października 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżyła

w części prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 27 września

2006 r. wydane w sprawie o dział spadku i zniesienie współwłasności.

Wymagania o charakterze konstrukcyjnym, jakie musi spełniać skarga

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 424 5

§ 1 k.p.c. Należy do nich m.in. obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe,

a ponadto - gdy skargę wniesiono w sytuacji przewidzianej w art. 424 1 § 2 k.p.c. –

że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi (pkt 5).

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność

z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub

konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje

także od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie

wydanego

przez

sąd

pierwszej

instancji,

jeżeli

strony

nie

skorzystały

z przysługujących im środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub

uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

W orzecznictwie do „wyjątkowych wypadków”, o których mówi § 2 art. 4241

k.p.c. zalicza się ciężką chorobę strony uniemożliwiającą wniesienie środka

odwoławczego, stan psychiczny strony uniemożliwiający podjęcie rozsądnej decyzji

co do zaskarżenia niekorzystnego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji,

katastrofę, klęskę żywiołową, błędne poinformowanie przez pracownika sądu

i sposobie i terminie zaskarżenia (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego

z 2 lutego 2006 r. III CNP 4/06, OSNC, nr 6, poz. 113). Nie można uznać za

„wyjątkowy wypadek” podniesionej przez skarżącą okoliczności - zaniechania

zaskarżania rozstrzygnięcia ze względu na uzyskanie informacji o wniesieniu

apelacji zawierającej tożsame zarzuty przez innego wnioskodawcę.

Jeżeli zmiana zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych

była lub jest możliwa albo jeśli nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4241 § 2

k.p.c., skarga podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzucił

skargę.