Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 52/11 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for legal challenge petitions.

Numéro de cause IV CNP 52/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's petition to declare a final judgment inconsistent with the law. The appellant failed to cite the specific legal provision allegedly violated and incorrectly requested the annulment of the judgment rather than a declaration of unconstitutionality. Consequently, the court ruled that the petition lacked the mandatory structural elements required by the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4245 § 1 pkt 3, 5, 6 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A petition for a declaration of unconstitutionality must explicitly cite the violated legal provision, demonstrate the impossibility of other remedies, and request a declaration of unconstitutionality rather than annulment.

Mots-clés

Généré par l'IA
petition for unconstitutionality Civil Procedure Code structural requirements declaration of unconstitutionality impossibility of other remedies annulment of judgment mandatory citation of law

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., jednym z wymogów prawidłowego
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c.
Wreszcie, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c., skarga powinna zawierać
Art. 4248 § 1 k.p.c.
i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 98 § 1, 3 k.p.c.
podstawie art. 98 § 1 i 3, art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412
Art. 398 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 i art.
Art. 4241 k.p.c.
podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., jednym z wymogów prawidłowego

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III CNP 50/08
2008 r., III CNP 50/08, OSNC ZD 2009, poz.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 52/11

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 stycznia 2011 r.,

w sprawie z powództwa I. S.

przeciwko K. S.

o rozwód i alimenty,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 października 2011 r.,

1)

odrzuca skargę;

2)

zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 270

(dwieście siedemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Pozwany K. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., jednym z wymogów prawidłowego

sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia

z prawem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne (powinno to nastąpić w wydzielonej części redakcyjnej skargi).

W niniejszej skardze powołano jej podstawy, nie wskazano natomiast przepisu

prawa, z którym kwestionowane orzeczenie ma być sprzeczne. Tymczasem nie

ulega wątpliwości, że mimo popełnionych uchybień prawnych ostateczna treść

wyroku sądu może odpowiadać prawu, tj. prawidłowo rozstrzygać o oddanym pod

osąd roszczeniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września

2008 r., III CNP 50/08, OSNC ZD 2009, poz. 59). Dlatego też ustawodawca uznał,

że wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest, zdaniem

autora skargi, niezgodne, należeć powinno, do tzw. konstrukcyjnych wymagań

skargi.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem,

w części określającej jej istotę (jej treść) – w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. – powinna zawierać między innymi

„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy

prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie –

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 424 5 § 1

pkt 5 k.p.c., skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób

wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu

dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

Wreszcie, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c., skarga powinna zawierać

wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, tymczasem skarżący

wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Wniesiona skarga nie spełnia wymogów wynikających art. 424 5 § 1 pkt 3, 5

i 6 k.p.c. i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, na wniosek powódki, Sąd Najwyższy orzekł na

podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412

k.p.c.