Supreme Court dismissed appeal claiming final judgment caused damage without proving actual loss occurred.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging a final judgment ordering payment of 941 zł plus costs. The appellant argued the judgment caused financial harm by creating a future payment obligation, while the respondent maintained that the judgment itself constituted the loss. The court ruled that under Article 4245 § 1 point 4 of the Civil Procedure Code, the appellant failed to prove actual damage had already occurred, as the law requires established loss rather than threatened future liability.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for violation of a final judgment requires proof of actual damage already incurred, not merely the existence of a future payment obligation or threatened loss.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV CNP 214/07
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt I Ca (…),
w sprawie z powództwa Z. W.
przeciwko B. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lutego 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego w Z. z dnia 18 kwietnia 2007 r., w części zasądzającej na rzecz powoda
kwotę 941 zł z odsetkami, skarżący stwierdził, że orzeczenie to „wyrządziło szkodę,
bowiem pozwany ma zapłacić powodowi kwotę 941 zł wraz z ustawowymi odsetkami
oraz kwotę 304 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Poddanie
stwierdzenie
Sądowi
Najwyższemu
niezgodności
z
prawem
do
merytorycznego
prawomocnego
badania
orzeczenia
skargi
o
wymaga
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie orzeczenia, którego skarga
dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Wyjątkowość tego postępowania oraz brzmienie powołanego przepisu, jak również art.
4241 § 1 k.p.c., nakazują przyjąć, że chodzi o szkodę, która już nastąpiła, a nie o szkodę
zagrażającą w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia
2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110 i z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 41).
Ze skargi pozwanego wynika, że poniesienie szkody utożsamia on z tym, że w
przyszłości będzie musiał zapłacić kwotę, wynikającą z wyroku. To stanowisko jest
błędne i zarazem oznacza, że skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody, jako
nieodzownej przesłanki skargi (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Uzasadniało to odrzucenie skargi przez Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 §
1 k.p.c.