Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 17/14 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove impossibility of other remedies.

Numéro de cause IV CNP 17/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the defendant's appeal challenging the lower court's dismissal of a claim for unpaid rent. The defendant failed to demonstrate that no other legal remedies, such as a counterclaim, were available to challenge the first-instance judgment. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the applicant did not meet the statutory requirement of proving the impossibility of using alternative procedural means.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for legal inconsistency is inadmissible if the appellant fails to comprehensively prove that no other legal remedies, including counterclaims, were available to challenge the contested judgment.

Mots-clés

Généré par l'IA
appeal for legal inconsistency impossibility of other remedies counterclaim availability procedural exhaustion admissibility requirements

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
4248 § 1 k.p.c., jako niespełniająca wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Od powyższego prawomocnego wyroku pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 17/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E.‎z dnia 29 maja 2013 r., w sprawie z powództwa K. C.‎przeciwko A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w E.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 października 2014 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w E. oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji zasądzającego od pozwanej na rzecz powoda kwotę 40 000 zł. z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez pozwaną z nieruchomości powoda. Od powyższego prawomocnego wyroku pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest wykazanie przez skarżącego, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, spełnienie tej przesłanki wymaga przeprowadzenia przez skarżącego wszechstronnego i wyczerpującego wywodu prawnego, w którym „wykaże” (a nie jedynie „wskaże”, „przytoczy”, czy „uwiarygodni”), że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawych nie było i nie jest możliwe. Musi zatem w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości dowieść istnienia tej przesłanki i ją przekonująco uzasadnić. Środkami umożliwiającymi wzruszenie zaskarżonego orzeczenia są nie tylko skarga kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania, jak wywiódł skarżący, lecz także inne narzędzia procesowe, takie jak np. powództwo przeciwegzekucyjne, a zatem skarżący we wskazanym wywodzie prawnym powinien także wykazać niemożność skorzystania również z tych środków (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140 i z dnia 16 kwietnia 2014 r.

IV CNP 65/13, nie publ.). Ponieważ pozwana nie wykazała w żaden sposób niemożności skorzystania z innych – poza skargą kasacyjną i skargą o wznowienie postępowania – środków umożliwiających wzruszenie zaskarżonego wyroku, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., jako niespełniająca wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.