Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 17/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final custody ruling due to lack of exceptional circumstances.

Numéro de cause IV CNP 17/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging the final judgment establishing the invalidity of paternity. The appellant argued that filing a cassation appeal was impossible because the lower court's decision was already final, citing Article 3982 § 1 of the Code of Civil Procedure. The court ruled that since the appellant had professional legal representation, they had the objective ability to use standard appellate remedies and thus failed to meet the strict requirements for an exceptional circumstance under Article 4241 § 2.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3982 § 1-3 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A complaint for invalidity of a final judgment is inadmissible without an exceptional circumstance, which requires proving that the party could not use ordinary remedies due to reasons beyond their control, especially when represented by counsel.

Mots-clés

Généré par l'IA
complaint for invalidity final judgment exceptional circumstance cassation appeal professional representation objective possibility Code of Civil Procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 3982 § 1-3 k.p.c.
jest dopuszczalna (art. 3982 § 1-3 k.p.c. a contrario).
art. 4241 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
względu na treść art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 17/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 sierpnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie ze skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w O.

z dnia 22 grudnia 2010 r.,

w sprawie z powództwa M. M.

przeciwko małoletniej O.M. i S. J.

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w O.

o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 sierpnia 2013 r.,

odrzuca skargę i zasądza od powoda na rzecz pozwanej

małoletniej O. M. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania wywołanego skargą.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację

powoda od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 września 2010 r., w sprawie

ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu

Okręgowego, w wskazując m.in., że zaskarżenie tego orzeczenia w drodze innych

środków zaskarżenia nie było możliwe, gdyż było ono prawomocne. Wniesienie

skargi kasacyjnej od tego rozstrzygnięcia było - zdaniem powoda - wykluczone ze

względu na treść art. 3982 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa skarga kasacyjna

jest dopuszczalna (art. 3982 § 1-3 k.p.c. a contrario).

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od łącznego

spełnienia następujących przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz

występowania kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia

podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw

człowieka i obywatela.

Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 424 1 § 2 k.p.c.,

obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn

niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze

zwykłych środków prawnych. Obowiązek wykazania tych okoliczności obciąża

stronę, która chce skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art.

4241 § 2 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lipca 2007 r., IV CNP

80/07, niepubl.).

We wniesionej skardze nie zostały wykazane okoliczności pozwalające

uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 424 1 § 2 k.p.c.

Skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, miał zatem

możliwość skorzystania z przysługujących mu środków prawnych w postaci

wniesienia

skargi

kasacyjnej.

Jeżeli

strona

miała

obiektywną

możliwość

skorzystania z instancji odwoławczej i z możliwości tej nie skorzystała z przyczyn

leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 424 8 § 2 k.p.c.).

Następuje

to

zarówno

przy

świadomej

rezygnacji

z

wniesienia

środka

odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania

z takiego środka (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r.

V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 2 k.p.c. odrzucił

skargę.

db