Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 118/11 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to prove specific damage and exceptional circumstances under Civil Procedure Code.

Numéro de cause IV CNP 118/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal challenging a final ruling on property usage rights. The applicant argued the lower court violated civil procedure and property rights, claiming a threat of future damage. The court rejected this because the applicant failed to prove concrete current financial loss and did not demonstrate an exceptional circumstance preventing other legal remedies.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: An appeal for invalidity is inadmissible if the appellant fails to substantiate concrete current damage or prove that no other legal remedy is available to challenge the contested decision.

Mots-clés

Généré par l'IA
appeal for invalidity concrete damage requirement exceptional circumstances other legal remedies Civil Procedure Code property usage rights inadmissible appeal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
cywilnego, jak również prawa do własności (art. 4241 § 2 k.p.c.)”.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Skarga nie czyni natomiast zadość wymaganiom przewidzianym w art. 4245
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
cywilnego, jak również prawa do własności (art. 4241 § 2 k.p.c.)”.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wyrządzenia szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Odnośnie do przesłanki określonej w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., to skarżący
art. 4248 § 1 k.p.c

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 118/11

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi wnioskodawcy

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego

z dnia 2 lutego 2010 r.,

w sprawie z wniosku J. C.

przy uczestnictwie M. S. i K. S.

o ustalenie sposobu korzystania,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 lutego 2012 r.,

I. odrzuca skargę;

II. oddala wniosek uczestników o zasądzenie kosztów

postępowania ze skargi.

Uzasadnienie

Wnioskodawca J. C. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 2 lutego 2010 r. oraz

poprzedzającego go postanowienia Sądu pierwszej instancji, wydanych w sprawie

o ustalenie sposobu korzystania z budynku mieszkalnego. Według skarżącego,

orzeczenia te zapadły „z naruszeniem podstawowych zasad postępowania

cywilnego, jak również prawa do własności (art. 4241 § 2 k.p.c.)”.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Artykuł

4245

§

k.p.c.

określa

wymagania

konstrukcyjne

skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia; brak każdego

z elementów konstrukcyjnych skargi stanowi samodzielną i wystarczającą

podstawę odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.

Przy najbardziej korzystnym dla skarżącego odczytywaniu skargi można

dopatrzyć się w niej przytoczenia podstaw skargi i wskazania przepisu, z którym

orzeczenie jest niezgodne, czyli spełnienia wymagań określonych w art. 424 5 § 1

pkt 2 i 3 k.p.c.

Skarga nie czyni natomiast zadość wymaganiom przewidzianym w art. 4245

§ 1 pkt 4 i 5 k.p.c.

Stwierdzenie przez skarżącego, że niemożność ustalenia proponowanego

zakresu korzystania z nieruchomości „powoduje stan zagrażający wystąpieniu

szkody w każdym czasie w następstwie ograniczonej możliwości korzystania ze

swojej

nieruchomości

w

tym

budynku”

nie

stanowi

uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. już choćby z tej

przyczyny, że na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że poniósł

konkretny uszczerbek majątkowy, a nie przewidywania, że uszczerbek może

wystąpić w przyszłości, i to w nieokreślonej wysokości (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).

Odnośnie do przesłanki określonej w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., to skarżący

odniósł się jednocześnie, a więc wewnętrznie sprzecznie, do dwóch alternatywnych

okoliczności, a zarazem – żadnej z nich nie wykazał. W skardze nie przedstawiono

żadnych prawnych argumentów mogących uzasadnić wystąpienie „wyjątkowego

wypadku”, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Ograniczenie się do stwierdzenie,

że wnioskodawca „nie ma możliwości wzruszenia w/w orzeczeń w drodze

wykorzystania innych środków prawnych” nie spełnia wymagania wykazania, że

wzruszenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP

5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17).

Z omówionych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c.

Wniosek uczestników o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi nie

został uwzględniony, jako złożony wraz z wnioskiem o jej oddalenie.

md