Legislator Jurisprudence & Législation
III RN 182/01 Généré par l'IA

Court allows deduction of property tax paid in 1997 for 1997 income tax if decision was received that year.

Numéro de cause III RN 182/01
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court allowed the taxpayer to deduct property tax paid in 1997 against 1997 income tax despite the tax relating to 1996. The lower administrative court had rejected the deduction because the tax decision was issued in 1997, but the Supreme Court found the decision was constitutive and unknown in 1996. Consequently, the costs were deemed deductible in the year they were paid rather than the year they related to.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; Art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym: Costs of income not yet incurred but determined in a subsequent year are deductible in the year they are paid if they could not be allocated to the earlier year due to lack of knowledge.

Mots-clés

Généré par l'IA
income tax deduction property tax allocation constitutive tax decision accounting books requirement administrative review

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Wyrokowi temu zarzucił rażące naruszenie art. 22 ust.
Art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
416 ze zm.) oraz art. 328 § 2 KPC w związku z art.
Art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
ze zm.), jak również art. 27 ust.
Art. 393 § 1 KPC w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego
Z tych względów na podstawie art. 39313 § 1 KPC w związku z art.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Wyrok z dnia 8 października 2002 r.

III RN 182/01

Podatnik prowadzący księgi rachunkowe (handlowe) może jako koszt

uzyskania przychodu potrącić podatek od nieruchomości zapłacony w tym

roku podatkowym, w którym otrzymał decyzję ustalającą ten podatek i zapłacił

go, mimo że dotyczył on poprzedniego roku.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Katarzyna Gonera, Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2002 r.

sprawy ze skargi Sławomira S. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 4 marca 1999

r. [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997

r., na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego [...]

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z

dnia 10 kwietnia 2001 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu-Ośrodkowi Zamiejscowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną od

wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia

10 kwietnia 2001 r. [...] w sprawie ze skargi Sławomira S. na decyzję Izby Skarbowej

w Ł. z dnia 4 marca 1999 r. w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób

fizycznych za 1997 r.

Wyrokowi temu zarzucił rażące naruszenie art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 26

lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz.U. z

1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) oraz art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy z

dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368

ze zm.), jak również art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Wniósł o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy Naczelnemu

Sądowi Administracyjnemu - Ośrodkowi Zamiejscowemu w Łodzi do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. W sprawie chodzi o wykładnię art.

22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi on, że u podatników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przychodów objętych tymi księgami są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających

rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do

rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie

poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że

zarachowanie ich nie było możliwe; w tym wypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione. Przepis ten ma - na podstawie art. 22 ust. 6 tej ustawy - zastosowanie do skarżącego, który (wspólnie z żoną) prowadził podatkową księgę

przychodów i rozchodów, pod warunkiem, że stale w każdym roku podatkowym

księgi te są prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania

odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął - tak jak organy podatkowe - że skarżący nie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w 1997 r. podatku od nieruchomości za 1996 r., który został zapłacony w 1997 r. W rewizji nadzwyczajnej trafnie podniesiono, że jeżeli decyzję ustalającą ten podatek doręczono skarżącemu w

1997 r. (tak było według jego twierdzeń, a organy nie dokonały w tym zakresie ustaleń faktycznych), to nie było możliwości zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodu w 1996 r. Nie była wówczas znana kwota podatku, a decyzja ustalająca podatek od nieruchomości ma charakter konstytutywny - powoduje powstanie zobowiązania podatkowego. Jak wynika z końcowej części przepisu art. 22 ust. 5 ustawy o

podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie było możliwe zarachowanie

kosztów uzyskania przychodu w danym roku podatkowym, to są one potrącalne w

roku, w którym zostały poniesione. Natomiast potrącanie zarachowanych kosztów

uzyskania przychodu jeszcze nie poniesionych w danym roku podatkowym dotyczy

kosztów o znanej wysokości. Art. 22 ust. 5 tej ustawy stanowi bowiem, że chodzi tu o

„określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania”.

Z tych względów na podstawie art. 39313 § 1 KPC w związku z art. 10 ustawy

z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43,

poz. 189 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.