Appeal dismissed because defendant failed to have defense lawyer sign the retrial request.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's refusal to accept a retrial request due to lack of formal completion. The defendant personally filed the appeal, claiming no contact with the court-appointed lawyer and questioning the evidence, while the lawyer had already reviewed the case and found no grounds for retrial. The court ruled that the statutory requirement for a defense lawyer to sign the retrial request was not met and that the defendant's arguments regarding evidence insufficiency must be pursued through a separate criminal proceeding under specific legal conditions.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 541 § 1 k.p.k.: A request for retrial must be formally completed by a defense lawyer; failure to do so renders the request inadmissible, and substantive arguments regarding evidence must be raised in a separate proceeding proving a crime was committed.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt III KZ 74/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie J. S. skazanego z art. 178a § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 października 2012 r., zażalenia skazanego ........................................................................................................................... na zarządzenie z-cy przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lipca 2012 r., p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 11 lipca 2012 r., z-ca przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku skazanego J. S. o wznowienie postępowania wobec braku uzupełnienia braku formalnego tego pisma w postaci sporządzenia i podpisania go przez adwokata. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył zażaleniem sporządzonym osobiście skazany J. S., wskazując na brak kontaktu z obrońcą wyznaczonym z urzędu w celu zbadania akt sprawy oraz kwestionując treść dowodów będących podstawą przypisania mu czynu o znamionach określonych wart. 178a § 1 kk.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie skazanego J.
S. nie okazało się zasadne, a zawarty w nim wniosek – nie mógł zostać uwzględniony. Podstawy merytoryczne i warunki formalne wznowienia postępowania karnego są określone w ustawie procesowej i ich przestrzeganie jest obowiązkiem wszystkich organów. Jednym z takich wymagań formalnych jest obowiązek sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata, co w tej sprawie nie nastąpiło. Obrońca wyznaczony z urzędu w celu zbadania sprawy i sporządzenia stosownego wniosku lub opinii o braku podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, przeanalizował akta oraz okoliczności podnoszone obecnie przez skazanego i wyraził przekonanie, że nie zawierają one argumentów spełniających ustawowe wymagania sformułowane pod adresem nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
W złożonym obecnie zażaleniu skazany J. S. nie wykazał, aby obrońca nierzetelnie zbadał akta jego sprawy, bądź też pominął okoliczności podnoszone przez skarżącego już po prawomocnym zakończeniu procesu, a mogące mieć znaczenie na obecnym etapie procedowania. Z treści kolejnych pism J. S., w tym zarówno osobistego wniosku o wznowienie postępowania, jak i zażalenia wynika, że skazany kwestionuje treść dowodów mających dla niego niekorzystną wymowę, a przyjętych za podstawę ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd meriti.
Jednak taki zabieg – oczywisty w toku rozprawy i kontroli instancyjnej - na obecnym etapie sprawy jest możliwy po wykazaniu, w drodze odrębnego postępowania, że w związku z przedmiotowym procesem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia (art. 540 § 1 pkt 1 kpk). Stosownie jednak do dyspozycji art. 541 § 1 kpk, taka sytuacja musi być potwierdzona wyrokiem skazującym za powyższy czyn lub orzeczeniem stwierdzającym niemożność jego wydania z powodów wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 kpk lub w art. 22 kpk.
W niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności tego rodzaju, czego konsekwencją było utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.