Legislator Jurisprudence & Législation
III KZ 7/21 Généré par l'IA

Supreme Court dismissed defense appeal against rejection of appeal due to non-compliance with statutory appeal requirements.

Numéro de cause III KZ 7/21
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against a lower court's order rejecting an appeal filed under Article 539a of the Code of Criminal Procedure. The defense argued the lower court erred in rejecting the appeal because it was not issued against a judgment but against a ruling, claiming only the Supreme Court could assess admissibility. The court held that the statute explicitly requires an appeal against a 'judgment,' and since the lower court issued a 'ruling,' the appeal was inadmissible by law, a determination within the lower court's authority.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 539a § 1 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.: An appeal under Article 539a is inadmissible if it is not filed against a judgment as required by the statute, and the court's assessment of this statutory requirement is not subject to review by the Supreme Court on appeal.

Mots-clés

Généré par l'IA
admissibility of appeal statutory requirements judgment vs ruling rejection of appeal Code of Criminal Procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 539a § 1 k.p.k.
skierował do Sądu Okręgowego, w oparciu o normę art. 539a§1 k.p.k., skargę na orzeczenie z dnia 7 października 2020r.Przewodnicząca Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w G.
Art. 429 § 1 k.p.k.
strona wnosi skargę do Sądu Najwyższego za pośrednictwem sądu odwoławczego), odmawia jej przyjęcia, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 429§1 k.p.k., a więc m.in.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Bezsprzecznie Sąd Najwyższy jest jedynie uprawniony do merytorycznego rozpoznania zażalenia, lecz zgodnie z dyspozycją art. 530§2 k.p.k.
Art. 539f k.p.k.
z art. 539f k.p.k. to prezes sądu (lub sędzia wykonujący w tym zakresie jego kompetencje), do którego wniesiono skargę (a zgodnie z dyspozycją art.
Art. 525 § 1 k.p.k.
to prezes sądu (lub sędzia wykonujący w tym zakresie jego kompetencje), do którego wniesiono skargę (a zgodnie z dyspozycją art. 525§1 k.p.k.
art. 212§1 k.k
podejrzanego o czyny z art. 212§1 k.k.
art. 226§1 k.k
art. 437§1 k.p.k
w sprawie V Kz (...) na podstawie art. 437§1 k.p.k.
art. 530§2 k.p.k
Bezsprzecznie Sąd Najwyższy jest jedynie uprawniony do merytorycznego rozpoznania zażalenia, lecz zgodnie z dyspozycją art. 530§2 k.p.k.
art. 525§1 k.p.k
to prezes sądu (lub sędzia wykonujący w tym zakresie jego kompetencje), do którego wniesiono skargę (a zgodnie z dyspozycją art. 525§1 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KZ 7/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie P. S. podejrzanego o czyny z art. 212§1 k.k. i art. 226§1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 lutego 2021 r. zażalenia obrońcy podejrzanego na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 listopada 2020r., sygn. akt V Kz (...), o odmowie przyjęcia skargi od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 października 2020r. w sprawie V Kz (...) na podstawie art. 437§1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Obrońca podejrzanego P.S. w dniu 9 listopada 2020 r. skierował do Sądu Okręgowego, w oparciu o normę art. 539a§1 k.p.k., skargę na orzeczenie z dnia 7 października 2020r.Przewodnicząca Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. zarządzaniem z dnia 10 listopada 2020r. odmówiła przyjęcia tej skargi jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, gdyż nie została skierowana od wyroku sądu odwoławczego. Obrona zaskarżyła to zarządzenie wskazując, że w zaskarżonym zarządzeniu błędnie przyjęto, że skarga oparta jest na innych powodach niż wskazane w art. 539a§1 k.p.k., a ponadto, że ustaleń w tym zakresie może dokonać jedynie Sąd Najwyższy w wyniku rozpoznania zażalenia.Oba zarzuty podniesione w zażaleniu są oczywiście bezzasadne.

Jak wprost wynika z dyspozycji art. 539a§1 k.p.k.: „od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania stronom przysługuje skarga do Sądu Najwyższego”. W niniejszej sprawie zaś Sąd Odwoławczy wydał postanowienie, nie zaś wyrok. Skoro ustawa wprost posługuje się określeniem „wyrok”, a nie „orzeczenie”, brak jakichkolwiek powodów, aby interpretować to określenie w sposób rozszerzający, zwłaszcza, że dotyczy ono środka zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym.

Podobnie nie ma racji skarżący upatrując wyłącznej kompetencji Sądu Najwyższego do oceny skuteczności złożenia skargi. Bezsprzecznie Sąd Najwyższy jest jedynie uprawniony do merytorycznego rozpoznania zażalenia, lecz zgodnie z dyspozycją art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. to prezes sądu (lub sędzia wykonujący w tym zakresie jego kompetencje), do którego wniesiono skargę (a zgodnie z dyspozycją art. 525§1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. strona wnosi skargę do Sądu Najwyższego za pośrednictwem sądu odwoławczego), odmawia jej przyjęcia, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 429§1 k.p.k., a więc m.in. gdy „środek odwoławczy jest niedopuszczalny z mocy ustawy”.

W tym stanie rzeczy, nie budzi wątpliwości trafność zaskarżonego zarządzenia, które jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.