Legislator Jurisprudence & Législation
III KZ 56/14 Généré par l'IA

Supreme Court dismissed appeal as defendant attempted to bypass mandatory lawyer-drafted cassation requirements.

Numéro de cause III KZ 56/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal, upholding the lower court's refusal to accept a personal cassation. The defendant argued his letter was merely an appeal regarding the separation of charges, but the court found it demanded a lawyer-drafted cassation. Since the Criminal Procedure Code mandates that appeals against judgments must be cassation and require a lawyer's draft, the appeal was inadmissible.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 520 k.p.k.: Only cassation may challenge a judgment, and it must be drafted by a lawyer; appeals against judgments are inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation procedure mandatory lawyer draft inadmissible appeal judgment review Criminal Procedure Code overriding remedy procedural requirements

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 519 k.p.k.
Decydujące znaczenie w tej sprawie ma jednak to, że z treści art. 519 kpk wynika zupełnie jednoznacznie, iż wyrok sądu odwoławczego może być zaskarżony jedynie kasacją.
Art. 520 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KZ 56/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie G. D. skazanego z art. 279 § 1 kk i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 września 2014 r. zażalenia skazanego na zarządzenie przewodniczącej VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w O.z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt VII Ka (…) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEPismem z dnia 4 marca 2014 r. G.D. zwrócił się do Sądu ‎Okręgowego w O. o „cofnięcie całej kary /…/ w sprawie sygn. akt II K (…), co do zarzutu, który to Sąd cofnął do ponownego rozpoznania w dniu 5.02.2014 r. w sprawie sygn. akt VII Ka (…)”.

Przedmiotowy wniosek uruchomił procedurę okołokasacyjną, w toku której wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu i uzyskano jego opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji w tej sprawie. Wobec braku uzupełnienia w terminie wystąpienia skazanego i przedstawienia kasacji sporządzonej i podpisanej przez adwokata, zarządzeniem z dnia16 maja 2014 r., sygn. akt VII Ka (…) przewodnicząca VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. odmówiła przyjęcia osobistej kasacji skazanego G. D.Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył zażaleniem skazany G.

D. wskazując, że opisany wyżej wniosek błędnie został potraktowany jako próba wniesienia osobistej kasacji, gdyż w rzeczywistości stanowił on jedynie zażalenie kwestionujące rozdzielenie przez Sąd Okręgowy czynów zarzuconych mu w ramach ciągu przestępstw oraz wymiar orzeczonej kary. Natomiast kasację skazany planuje dopiero wnieść odwołując się do zarzutów stanowiących bezwzględne podstawy uchylenia wyroku.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie skazanego G.D. nie okazało się zasadne. Podstawy merytoryczne i warunki formalne obowiązujące przy sporządzeniu i wnoszeniu kasacji są określone w ustawie procesowej i ich przestrzeganie jest obowiązkiem wszystkich organów.

Przepisy rozdziału 55 Kodeksu postępowania karnego precyzują zasady procedury kasacyjnej i ograniczenia przedmiotowo-podmiotowe w odniesieniu do tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Jednym z takich wymagań formalnych jest obowiązek sporządzenia kasacji przez adwokata, co w tej sprawie nie nastąpiło. Obrońca wyznaczony z urzędu w celu zbadania sprawy i ewentualnego sporządzenia stosownego pisma procesowego lub opinii o braku podstaw do wystąpienia z kasacją, przeanalizował akta i wyraził przekonanie, że nie zawierają one argumentów spełniających ustawowe wymagania sformułowane pod adresem wspomnianego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Z uwagi na to, że kasacja jest środkiem zaskarżenia zmierzającym do zakwestionowania prawidłowego przebiegu postępowania lub prawnej oceny wyrażonej w kwestionowanym rozstrzygnięciu i musi zawierać zarzuty oraz argumenty odwołujące się do stanu normatywnego a także przyjętej wykładni obowiązujących przepisów, zasadnicze znaczenie ma zbadanie akt sprawy przez wykwalifikowanego prawnika jakim jest adwokat – w tym wypadku wyznaczony z urzędu. W złożonym obecnie zażaleniu skazany G. D. niezasadnie twierdzi, że wyrok Sądu Okręgowego w O. w sprawie sygn. akt VII Ka (…) zaskarżył on jedynie zażaleniem, wobec czego jego pismo z dnia 4 marca 2014 r. nie powinno zostać potraktowane jako próba wniesienia kasacji.

Z treści wspomnianego pisma wynika bowiem jednoznacznie, że skazany kwestionuje merytoryczną istotę rozstrzygnięcia sądu odwoławczego, zaś z poprzedzającego go pisma z dnia 27 lutego 2014 r. wynika, iż jednocześnie domaga się wyznaczenia mu obrońcy z urzędu w celu wniesienia kasacji. Decydujące znaczenie w tej sprawie ma jednak to, że z treści art. 519 kpk wynika zupełnie jednoznacznie, iż wyrok sądu odwoławczego może być zaskarżony jedynie kasacją. Oznacza to, że ustawa procesowa nie daje skazanemu prawa do kwestionowania merytorycznej treści wyroku sądu odwoławczego przy pomocy innego środka odwoławczego, jakim jest zażalenie.

To ostatnie przysługuje bowiem od orzeczeń innego rodzaju niż wyroki, tj. postanowień i zarządzeń. Ze względów formalnoprawnych nie można była więc potraktować wniosku skazanego z dnia 4 marca 2014 r. jako zażalenia.Zatem, ustawową konsekwencją takiego stanu rzeczy, było obecnie utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.