Legislator Jurisprudence & Législation
III KZ 27/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial of final judgment on delay in proceedings due to statutory prohibition.

Numéro de cause III KZ 27/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's order refusing a retrial request. The appellant argued that the final judgment on delay was flawed, but the court found no legal error in the refusal. The decision relied on the statutory prohibition against retrials for cases concluded under the specific delay statute and confirmed that the appellant's claims were inadmissible.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Art. 429 § 1 k.p.k. - Wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego na podstawie ustawy o skardze na zwłokę jest niedopuszczalne.

Mots-clés

Généré par l'IA
wznowienie postępowania nieuzasadniona zwłoka skarga na zwłokę postanowienie Sądu Najwyższego odmowa przyjęcia wniosku

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
art. 429 § 1 k.p.k.
To z kolei obligowało, zgodnie z treścią stosowanego „odpowiednio” w postępowaniu wznowieniowym art. 429 § 1 k.p.k., do odmowy przyjęcia takiego wniosku.
art. 429 § 1 k.p.k
To z kolei obligowało, zgodnie z treścią stosowanego „odpowiednio” w postępowaniu wznowieniowym art. 429 § 1 k.p.k., do odmowy przyjęcia takiego wniosku.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie V KZ 24/07
postanowienie III KZ 65/14
V KZ 24/07
Supreme Court dismisses appeal, ruling renewal requests for delay complaints are inadmissible by law.
III KZ 65/14
Trafnie odwołano się w nim do kolejnego orzeczenia Sądu Najwyższego, wydanego już na gruncie ustawy w znowelizowanym brzmieniu (III KZ 65/14), notabene w analogicznej sprawie skarżącego, w którym wykazano niezasadność takiej argumentacji.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KZ 27/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2015r., zażalenia A. B. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 stycznia 2015r., sygn. II AKo […], odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 grudnia 2014r. w sprawie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, sygn.

V S […], p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEZażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew skrajnie lakonicznym zarzutom tego środka odwoławczego zaskarżone zarządzenie nie zapadło z naruszeniem powołanych przez jego autora przepisów, czy też pominięciem istotnych zmian legislacyjnych. Przeciwnie, wydane zostało w następstwie respektowania ustawowych wymogów oraz stanowiska prezentowanego w tej materii w orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienie V KZ 24/07), z których wynika, że niedopuszczalne jest wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.

U. Nr 179 poz. 1843). To z kolei obligowało, zgodnie z treścią stosowanego „odpowiednio” w postępowaniu wznowieniowym art. 429 § 1 k.p.k., do odmowy przyjęcia takiego wniosku. Oczywiście bezzasadne było po raz kolejny powtarzane twierdzenie A. B. o nieaktualności stanowiska wyrażonego w powyższym judykacie w świetle noweli z dnia 20 lutego 2009 r. (Dz. U. Nr 61, poz. 498). Kwestia ta nie pozostała poza zakresem rozważań poprzedzających wydanie zaskarżonego zarządzenia, czego dowodzi jego uzasadnienie. Trafnie odwołano się w nim do kolejnego orzeczenia Sądu Najwyższego, wydanego już na gruncie ustawy w znowelizowanym brzmieniu (III KZ 65/14), notabene w analogicznej sprawie skarżącego, w którym wykazano niezasadność takiej argumentacji. l.n