Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 94/22 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses request for retrial of execution proceedings regarding a suspension of prison sentence as inadmissible.

Numéro de cause III KO 94/22
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court ordered the rejection of the defendant's request for a retrial of the execution proceedings concerning a suspension of a prison sentence. The defendant argued for a retrial, but the Court determined that such proceedings do not fall under the statutory grounds for reopening cases. The Court ruled that decisions on suspending sentences lack the finality required for retrial mechanisms because they merely modify the timing of execution without altering the core criminal liability.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

art. 545 § 1 k.p.k.; art. 530 § 2 k.p.k.: Decisions in execution proceedings regarding the suspension of a prison sentence are not subject to retrial under the Code of Criminal Procedure as they do not constitute final judicial resolutions.

Mots-clés

Généré par l'IA
retrial of execution proceedings suspension of prison sentence finality of judicial decision Code of Criminal Procedure inadmissible request suspension de l'expulsion révocation du sursis mainlevée provisoire

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 545 § 1 k.p.k.
akt III Kow 212/22, o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. zarządził odmówić przyjęcia wniosku z uwagi na jego niedopuszczalność.
art. 545 § 1 k.p.k
akt III Kow 212/22, o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KO 94/22 ZARZĄDZENIE Dnia 27 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie A. R., na posiedzeniu w dniu 27 października 2022 r., w przedmiocie rozważenia dopuszczalności wniosku skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKzw 606/22, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 10 maja 2022 r., sygn. akt III Kow 212/22, o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. zarządził odmówić przyjęcia wniosku z uwagi na jego niedopuszczalność.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Krakowie przekazał według właściwości do Sądu Najwyższego dwa osobiste pisma skazanego A. R., w których ten wnioskował o wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKzw 606/22, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 10 maja 2022 r., sygn. akt III Kow 212/22, o nieuwzględnieniu wniosku o udzielenie skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Pismem z dnia 26 sierpnia 2022 r. skazany zwrócił się z wnioskiem o ustanowienie pomocy prawnej w niniejszej sprawie, z uwagi na brak możliwości poniesienia kosztów obrońcy z wyboru.Należało odmówić przyjęcia wniosku skazanego A.

R., abowiem nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania wykonawczego w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary. Wobec tej decyzji bezprzedmiotowy stał się także wniosek o wyznaczenie skazanemu obrońcy z urzędu.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wykształcił się słuszny pogląd, że postępowanie w sprawach zakończonych postanowieniem o udzieleniu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności albo odmowie jej udzielenia nie podlega wznowieniu na podstawie przepisów rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20; zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16).

Pogląd ten bazuje na ocenie kryterium „trwałości” rozstrzygnięcia i zasługuje na aprobatę. Niewątpliwie elementu trwałości pozbawione są te postanowienia wydawane w postępowaniu wykonawczym, następstwem których jest tylko pewne "przesunięcie w czasie" wykonywania kary czy innych środków. Postanowienie w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności nie powoduje trwałego przekształcenia sposobu i trybu wykonywania kary lub innego środka, tylko (ewentualnie) modyfikuje czas jej wykonania. Udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności nie rozstrzyga bowiem o istocie odpowiedzialności karnej skazanego, lecz jest jednym z fakultatywnych mechanizmów postępowania wykonawczego.

Ponadto w określonych okolicznościach udzielona przerwa może być nawet odwołana.Zgodnie z powyższym, postanowienie w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności nie należy do kategorii postanowień kończących postępowanie sądowe, do których można stosować przepisy o wznowieniu postępowania. Tym samym w niniejszej sprawie wznowienie postępowania jest niedopuszczalne, co musiało skutkować wydaniem zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie tego postępowania (art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.). [as]