Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 73/16 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses transfer request as lower court failed to prove impartiality issues.

Numéro de cause III KO 73/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to transfer the case to another court or prosecution authority. The lower court failed to demonstrate that the local court could not impartially adjudicate the matter, despite citing a different precedent. The Supreme Court emphasized that transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure requires objective and rational circumstances showing a lack of impartiality, which were not established here.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: Transfer of a case to another court is permitted only when the competent court demonstrates, based on objective and rational circumstances, that the local court cannot impartially adjudicate the matter.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of case impartiality of court Code of Criminal Procedure prosecution authority Supreme Court review

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 37 k.p.k.
N.…” oraz przytoczono postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KO 39/13 – Lex 1321761, podjęte w trybie art. 37 k.p.k. Pomijając fakt, że prokurator R.
art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k.
41 § 1 k.p.k., powinien postąpić w myśl art. 42 § 1 k.p.k., a nie sięgać po nadzwyczajny mechanizm procesowy przewidziany w art.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
UZASADNIENIEWarunkiem przekazania przez Sąd Najwyższy sprawy do rozpoznania innemu sądowi, a więc – przełamania zasady określonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, jest wykazanie przez sąd właściwy, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za rozpoznaniem sprawy przez sąd niewłaściwy miejscowo.
art. 37 k.p.k
N.…” oraz przytoczono postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KO 39/13 – Lex 1321761, podjęte w trybie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
art. 42 § 1 k.p.k
41 § 1 k.p.k., powinien postąpić w myśl art. 42 § 1 k.p.k., a nie sięgać po nadzwyczajny mechanizm procesowy przewidziany w art.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
IV KO 39/13
Supreme Court transfers appeal case to another court to ensure impartiality and public confidence in justice.
IV KO 39/13 – Lex 1321761
N.…” oraz przytoczono postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KO 39/13 – Lex 1321761, podjęte w trybie art.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KO 73/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie z zażalenia T. W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt PR Ds. (…), o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków przez prokuratorów, po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w L. zawartego w postanowieniu z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt III Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 a contrario k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIEWarunkiem przekazania przez Sąd Najwyższy sprawy do rozpoznania innemu sądowi, a więc – przełamania zasady określonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, jest wykazanie przez sąd właściwy, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za rozpoznaniem sprawy przez sąd niewłaściwy miejscowo. To zadanie przez Sąd właściwy nie zostało wykonane. W wystąpieniu bezrefleksyjnie powtórzono fragment zażalenia postulującego „przekazanie sprawy do rozpoznania sprawy przez organ ścigania spoza regionu [...] z uwagi na rozpoznanie sprawy przez małżeństwo R. i K.

N.…” oraz przytoczono postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KO 39/13 – Lex 1321761, podjęte w trybie art. 37 k.p.k. Pomijając fakt, że prokurator R. N. i wiceprezes Sądu Rejonowego w L. K. N., nie rozpoznawali wspólnie żadnej sprawy, to w polu uwagi Sądu właściwego powinny jednak znaleźć się dwa inne, także oczywiste fakty; po pierwsze, że postanowienie z dnia 25 czerwca 2014 r., wydane przez R. N., odmawiało wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez pracownika Uniwersytetu Przyrodniczego w L. (a nie przez komornika P. B.) i zostało utrzymane w mocy po rozpoznaniu zażalenia T.

W. przez Sąd Rejonowy w L. postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. w sprawie IX Kp (…) (k. 431 akt PR Ds. (…)) i po drugie, przytoczony judykat został wydany na tle zupełnie innego stanu faktycznego w sprawie, w której wiceprezes sądu właściwego złożył środek odwoławczy. Z innych, a przywołanych w wystąpieniu orzeczeń Sądu Najwyższego wydanych na podstawie art. 37 k.p.k. wynika także, co również pominął Sąd właściwy, że przekazanie sprawy innemu sądowi może nastąpić jedynie wówczas, gdy w świetle okoliczności sprawy, ocenianych racjonalnie i obiektywnie, zachodzą uzasadnione wątpliwości co do możliwości bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.

W wystąpieniu takie okoliczności nie zostały wykazane. Wreszcie, nie można pomijać, że skarżący nie wniósł o rozpoznanie zażalenia przez inny sąd, ale o przekazanie sprawy z zawiadomienia o przestępstwie innemu organowi ścigania (prokuratorowi).Na koniec przypomnieć trzeba, że jeżeli członek składu sądu właściwego dostrzega okoliczności, o których mowa w art. 41 § 1 k.p.k., powinien postąpić w myśl art. 42 § 1 k.p.k., a nie sięgać po nadzwyczajny mechanizm procesowy przewidziany w art. 37 k.p.k.Dlatego postanowiono jak na wstępie.