Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 41/20 Généré par l'IA

Supreme Court transfers criminal case to another court to ensure public perception of judicial impartiality.

Numéro de cause III KO 41/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court granted a request to transfer a criminal case to a different district court. The lower court argued that a case involving a judge from its own jurisdiction could create a public perception of bias. The Supreme Court agreed, ruling that transferring the case was necessary to maintain public confidence in judicial impartiality.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction if the public interest in the administration of justice requires it, specifically to prevent a reasonable public perception of bias when the case involves a judge from the local court.

Mots-clés

Généré par l'IA
judicial transfer public perception impartiality administrative justice delegatory jurisdiction déclinatoire de compétence retrait de la requête griefs de procédure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
akt X Kp (…)o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w G.
art. 37 k.p.k
akt X Kp (…)o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego (art.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.).
art. 37 § 1 k.p.k
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., III KO 62/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV KO 27/18
Za „dobro wymiaru sprawiedliwości" w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć w szczególności potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV KO 27/18).
postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., V KO 66/10
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KO 41/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie E. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 czerwca 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w G. zawartego w postanowieniu z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt X Kp (…)o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w G. o sygn. akt X Kp (…) do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E. . UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 18 marca 2020 r.

Sąd Rejonowy w G. zwrócił się, na podstawie art. 37 k.p.k., do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. akt X Kp […] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wniosku Sąd Rejonowy wskazał, że przedmiotem postępowania zarejestrowanego pod sygn. akt X Kp (…) jest zażalenie E. M. na postanowienie z dnia 3 grudnia 2019 r., sygn. akt PR Ds (…), zatwierdzone w dniu 31 grudnia 2019 r., przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. , o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków w dniu 20 września 2019 r., w G. przez Sędziego Sądu Rejonowego w G. w sprawie o sygn. akt II Kp (…), tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w G. jest zasadny, a zatem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. W orzecznictwie Sądu Najwyższego pod pojęciem „dobra wymiaru sprawiedliwości" uzasadniającym odstępstwo od zasady właściwości miejscowej sądu i pozwalającym stosownie do treści art. 37 k.p.k. na przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi rozumie się okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, lub tylko powodować w odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego rozpoznania sprawy (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., III KO 62/18).

Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy musi być wykładany restryktywnie. Za „dobro wymiaru sprawiedliwości" w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć w szczególności potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV KO 27/18). Zgodzić się należy z Sądem wnioskującym, że na gruncie niniejszej sprawy zaistniały podstawy do zastosowania instytucji właściwości delegacyjnej z art. 37 k.p.k. okoliczność, że sprawa, w której wydano postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, dotyczyła sędziego Sądu Rejonowego w G. powoduje, iż w odbiorze społecznym może powstać usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez ten Sąd, co oczywiście nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości.

Ten zatem jedynie wzgląd na konieczność wykluczenia potencjalnego, nawet zupełnie nieuzasadnionego przekonania o braku warunków do obiektywnego osądzenia sprawy, przesądził o uwzględnieniu wniosku.W realiach niniejszej sprawy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, by sprawę rozpoznał inny równorzędny sąd. Zapewni to możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo. Sprzyjać będzie niewątpliwie ugruntowaniu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (tak: postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., V KO 66/10).Z powyżej wskazanych względów Sąd Najwyższy zastosował instytucję właściwości delegacyjnej określoną w art. 37 k.p.k. i zdecydował o przekazaniu sprawy innemu sądowi równorzędnemu - Sądowi Rejonowemu w E..