Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 26/22 Généré par l'IA

Supreme Court transfers criminal case to another court due to active lawyer's presence and judge recusal concerns.

Numéro de cause III KO 26/22
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court granted the request to transfer a criminal case to a different court of equal jurisdiction. The lower court sought this transfer because the defendant was represented by an active lawyer known to the judges, and some judges had already recused themselves. The Supreme Court ruled that the integrity of the judicial process required the transfer to prevent public doubt about the court's objectivity.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: The Supreme Court may transfer a case to another court when the presence of an active lawyer known to the judges or prior recusals creates a reasonable doubt regarding judicial impartiality, thereby safeguarding the good of the administration of justice.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of jurisdiction active lawyer judge recusal impartiality good of justice criminal procedure public trust compétence alternative

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
akt X K (…)), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę M.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby w każdej sprawie zachowany został standard konstytucyjny rozpoznania jej przez sąd właściwy według procedury, w której się ona toczy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).W niniejszej sprawie taki przypadek występuje.
art. 37 k.p.k
akt X K (…)), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby w każdej sprawie zachowany został standard konstytucyjny rozpoznania jej przez sąd właściwy według procedury, w której się ona toczy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).W niniejszej sprawie taki przypadek występuje.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KO 26/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 lutego 2022r. (sygn. akt X K (…)), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę M. B. , prowadzoną w Sądzie Rejonowym w R. pod sygnaturą X K (…), do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 lutego 2022 r. (sygn. akt X K (…)) zwrócono się do Sądu Najwyższego z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy M. B. innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, że czynu miał dopuścić się adwokat czynny zawodowo od wielu lat w okręgu Sądu wnioskującego, znany sędziom Wydziału X Karnego. Wnioskodawca wskazał także, że część sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy złożyła oświadczenie o wyłączenie ich od tej sprawy. Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy nie podlega interpretacji rozszerzającej. Nadmierne jego wykorzystywanie może podważać zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Dlatego wskazuje się, że odstąpienie od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy miejscowo może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby w każdej sprawie zachowany został standard konstytucyjny rozpoznania jej przez sąd właściwy według procedury, w której się ona toczy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).W niniejszej sprawie taki przypadek występuje.

Z jednej strony w istocie w ocenie obserwatorów wymiaru sprawiedliwości decyzje procesowe w sprawie mogłaby budzić emocje i podejrzenia, że sąd w sprawie czynnego adwokata, wielokrotnie od lat występującego przed tym sądem, nie jest obiektywny. Pomimo braku rzeczywistych podstaw takich wnioskowań odbiór tego typu spraw w społeczeństwie wymyka się racjonalizacji i często właśnie emocje i chęć doszukiwania się „drugiego dna” prowadzą do ocen, które niepotrzebnie obciążają wymiar sprawiedliwości. Wydaje się racjonalną zasadą przyjmowanie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach rozpoznawanych w trybie art. 37 k.p.k., że jeżeli stroną procesu jest m.in. sędzia, pracownik sądu, a także przedstawiciel Palestry aktywny zawodowo przed danym sądem i osobiście znany wszystkim sędziom – ten sąd nie powinien orzekać w sprawie.

Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (zaistniałe wyłączenia poszczególnych sędziów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami.Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w T.