Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 101/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismissed prisoner's request to waive court costs due to defense counsel's poorly drafted retrial request.

Numéro de cause III KO 101/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland rejected the defendant's request to waive court costs in a retrial proceeding. The defendant argued that the costs should be waived because his defense counsel had poorly drafted the retrial request, but the court found no new circumstances justifying relief. The court ruled that since the defense counsel's request was already adjudicated as inadmissible, the defendant could not shift the financial burden to himself.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

art. 51 § 1 k.k.w.; art. 206 § 2 k.k.w.: The court may waive court costs only if specific statutory prerequisites are met; a party cannot shift the consequences of a defense counsel's procedural error to themselves when the court has already determined the party's ability to pay.

Mots-clés

Généré par l'IA
court costs waiver defense counsel error retrial proceedings financial capacity assessment procedural consequences

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 51 § 1 k.k.w.
o umorzenie kosztów sądowych nie jest zasadny.Wprawdzie art. 51 § 1 k.k.w., który stosowany jest odpowiednio do kosztów sądowych zgodnie z art.
art. 206 § 2 k.k.w.
II AKa […], po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 maja 2016 r., wniosku skazanego o umorzenie postępowania, na podstawie art. 206 § 2 k.k.w. w zw.
art. 206 § 2 k.k
II AKa […], po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 maja 2016 r., wniosku skazanego o umorzenie postępowania, na podstawie art. 206 § 2 k.k.w.
art. 51 k.k
o umorzenie kosztów sądowych nie jest zasadny.Wprawdzie art. 51 § 1 k.k.w., który stosowany jest odpowiednio do kosztów sądowych zgodnie z art.
art. 51 § 1 k.k
o umorzenie kosztów sądowych nie jest zasadny.Wprawdzie art. 51 § 1 k.k.w., który stosowany jest odpowiednio do kosztów sądowych zgodnie z art.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2016 r.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KO 101/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie Z. W. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 czerwca 1997 r., sygn. II AKa […], po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 maja 2016 r., wniosku skazanego o umorzenie postępowania, na podstawie art. 206 § 2 k.k.w. w zw. z art. 51 k.k.w. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku skazanego Z. W. B. o umorzenie kosztów sądowych w sprawie o wznowienie postępowania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r. Sąd Najwyższy oddalił wniosek obrońcy skazanego w zakresie trzech punktów, a odnośnie jednego punktu wniosku stwierdził brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 czerwca 1997 r., sygn. II AKa […] oraz obciążył skazanego kosztami sądowymi tego postępowania.Pismem z dnia 30 marca 2016 r. skazany wniósł o umorzenie kosztów sądowych wskazując, że nie może ponosić konsekwencji źle sformułowanego wniosku o wznowienie postępowania przez obrońcę wyznaczonego z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Z.

B. o umorzenie kosztów sądowych nie jest zasadny.Wprawdzie art. 51 § 1 k.k.w., który stosowany jest odpowiednio do kosztów sądowych zgodnie z art. 206 § 2 k.k.w., stwarza możliwość ich umorzenia w całości lub w części, jednakże jedynie, gdy zaistnieją łącznie wymienione w tym przepisie przesłanki, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Z akt sprawy wynika, że zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r. wniosek obrońcy o zwolnienie skazanego od opłaty od wniosku o wznowienie postępowania nie został uwzględniony i skazany uiścił już kwotę 150 złotych tytułem opłaty (k. 50 i k. 59).

Sąd Najwyższy rozpoznając wniosek skazanego o umorzenie kosztów nie jest natomiast uprawniony do oceny merytorycznej wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania, gdyż w tym zakresie zostało wydane prawomocne orzeczenie. Skazany natomiast w swoim piśmie nie przedstawił żadnych nowych argumentów, które wskazywałyby, że po wydaniu postanowienia przez Sąd Najwyższy w dniu 16 marca 2016 r. nastąpiła istotna zmiana jego sytuacji majątkowej, osobistej lub rodzinnej. Ocena stosunków majątkowych i możliwości zarobkowych skazanego została już bowiem dokonana przez Sąd, który poprzez treść postanowienia dał wyraz przekonaniu, że skazany jest w stanie uiścić całość kosztów sądowych.

Potwierdza to również pismo Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 15 kwietnia 2016 r., z którego wynika, że skazany jest zatrudniony odpłatnie oraz posiada wolne środki finansowe na koncie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.