Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 1/23 Généré par l'IA

Supreme Court transfers criminal case to another court due to judge's public role and potential bias.

Numéro de cause III KO 1/23
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer a criminal case to a different court of equal jurisdiction. The applicant, a judge and former press officer of the original court, publicly supported the proceedings, raising concerns about judicial impartiality. The Court ruled that transferring the case was necessary to protect the image of the judiciary and ensure public confidence in the proceedings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; When a judge from a higher court acts as a party in a case before a lower court, and their public involvement creates reasonable doubt about impartiality, the Supreme Court may transfer the case to another court to safeguard the integrity of the judiciary.

Mots-clés

Généré par l'IA
judicial impartiality transfer of jurisdiction public interest higher court judge procedural fairness art. 37 k.p.k. public perception défaut de qualité du procureur

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 37 k.p.k.
Ż., wniosku Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Katowice- Wschód w Katowicach.
art. 37 k.p.k
Ż., wniosku Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie SN z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06
postanowienie SN z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, Biul.
postanowienie SN z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt IV KO 11/00
postanowienie SN z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt IV KO 11/00).Jedną z okoliczności, która może uzasadniać przekazanie sprawy do rozpoznania przez inny równorzędny sąd, jest występowanie sędziego sądu nadrzędnego nad sądem właściwym do rozpoznania sprawy w charakterze strony postępowania (zob.
postanowienie SN z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt II KO 42/05
postanowienie SN z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt II KO 42/05).
postanowienie SN z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt III KO 26/22
postanowienie SN z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt III KO 26/22).
postanowienie SN z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt II KO 98/21
postanowienie SN z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt II KO 98/21), w tym przypadku znajdującego się w innej apelacji.W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KO 1/23 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 18 stycznia 2023 r. w sprawie W. Ż., wniosku Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Katowice- Wschód w Katowicach.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie postanowieniem z dnia 3 stycznia 2023 r. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt II Kp 2146/21/S, dotyczącej zażaleń pełnomocników skarżącego W. Ż. na postanowienie Zastępcy Prokuratora Rejonowego Kielce-Wschód w Kielcach z dnia 23 września 2021 r. o umorzeniu dochodzenia, innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Zdaniem Sądu przekazanie sprawy innemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. uzasadnione jest faktem, że skarżący W.

Ż., sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie, będący w przeszłości rzecznikiem prasowym tego sądu oraz członkiem Krajowej Rady Sądownictwa, jest powszechnie znany wśród sędziów II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie. Ponadto Sąd zwrócił uwagę na zaangażowanie publiczne skarżącego W. Ż. oraz udzielane mu poparcie przez sędziów Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie, które to okoliczności mogą powodować w społeczeństwie przekonanie o braku obiektywizmu przy rozpoznawaniu tej sprawy przez ten Sąd.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 37 k.p.k.

Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Rozwiązanie przewidziane w przywołanym przepisie stanowi wyjątek od zasady, zgodnie z którą sprawa powinna zostać rozpoznana w sądzie miejscowo właściwym. Regulację tę należy zatem wykładać ściśle. Odstąpienie od rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo może nastąpić jedynie wówczas, gdy z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że pozostawienie sprawy w tym sądzie sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (zob. np. postanowienie SN z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, Biul.

SN 2006/8/17). Należy dodać, że za „sprawę” podlegającą rozpoznaniu w rozumieniu art. 37 k.p.k. rozumie się także rozpoznanie zażalenia na postanowienie o zaniechaniu ścigania (zob. postanowienie SN z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt IV KO 11/00).Jedną z okoliczności, która może uzasadniać przekazanie sprawy do rozpoznania przez inny równorzędny sąd, jest występowanie sędziego sądu nadrzędnego nad sądem właściwym do rozpoznania sprawy w charakterze strony postępowania (zob. postanowienie SN z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt II KO 42/05).

Taki przypadek zachodzi w sprawie, bowiem skarżący jest sędzią Sądu Okręgowego w Krakowie. Istotne znaczenie ma przy tym fakt zaangażowania skarżącego w dyskurs publiczny, na który reagowali – również publicznie – sędziowie Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie. Należy zatem przychylić się do stanowiska, że rozstrzygnięcie sprawy przez ten Sąd w ocenie obserwatorów wymiaru sprawiedliwości mogłoby budzić emocje i podejrzenia, że sąd w sprawie nie jest obiektywny. Jak spostrzegł Sąd Najwyższy, „pomimo braku rzeczywistych podstaw takich wnioskowań odbiór tego typu spraw w społeczeństwie wymyka się racjonalizacji i często właśnie emocje i chęć doszukiwania się «drugiego dna» prowadzą do ocen, które niepotrzebnie obciążają wymiar sprawiedliwości” (zob. postanowienie SN z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt III KO 26/22).

Jeżeli zatem stroną postępowania jest osoba znana wszystkim sędziom właściwego sądu, a jednocześnie chodzi o sędziego sądu nadrzędnego nad tym sądem, to nie powinien orzekać w sprawie. Wyjątek od zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo uzasadniony jest wówczas ochroną wizerunku sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, że w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami. Nie bez znaczenia jest również konieczność realizacji ustawowego postulatu rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, co w kontekście rzeczywistego wyłączania poszczególnych sędziów referentów od rozpoznania sprawy może zapewnić przekazanie sprawy do innego sądu (zob. postanowienie SN z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt II KO 98/21), w tym przypadku znajdującego się w innej apelacji.W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia.