Legislator Jurisprudence & Législation
III KKN 465/98 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming possession of alcohol without tax marks penalizes private use without quantity proof.

Numéro de cause III KKN 465/98
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant, M. L. T., who was convicted of possessing unmarked alcohol and tobacco. The defense argued that the statute penalizes mere possession without specifying quantities, potentially criminalizing personal use like a wedding. The court rejected this, noting the defendant possessed hundreds of bottles and packs, which the lower courts correctly identified as inconsistent with normal personal needs.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy; The provision criminalizing possession of goods without tax marks applies to quantities exceeding normal personal needs, and the absence of a specific quantity threshold in the text does not negate the requirement to assess the scale of possession against the defendant's actual circumstances.

Mots-clés

Généré par l'IA
possession of goods tax mark requirement personal use defense quantity assessment cassation appeal alcohol possession normal needs

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy
skazanego z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KKN 465/98

POSTANOWIENIE

Dnia 11 stycznia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu

w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.

sprawy M. L. T.

skazanego z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu

wyrobów znakami skarbowymi akcyzy (Dz. U. Nr 127, poz. 584 ze zm.)

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L.

z dnia 22 kwietnia 1998 r., sygn. V Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L.

z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. IV K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego

M. L. T. kosztami sadowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W kasacji zarzucono obrazę art. 22 ustawy z 1993 r. wywodząc, że

penalizuje on samo posiadanie alkoholu bez oznaczenia znakami akcyzy w

ilościach wskazujących na przeznaczenie do działalności handlowej ale nie

precyzuje ilości tego alkoholu, który choć w znacznej ilości może być

przeznaczony na potrzeby własne.

Analizując ten zarzut Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skazanemu przypisano posiadanie 200 butelek spirytusu i 390 paczek

papierosów bez akcyzy. Zarzut wysunięty w kasacji analizował uprzednio sąd

odwoławczy trafnie wskazując, że gdyby rzeczywiście towar ten przeznaczony

na wesele i własne potrzeby oskarżonego oraz jego najbliższej rodziny to byłby

nabyty zgodnie z potrzebami, a te wedle ustaleń, nie kwestionowanych przez

strony wyglądałby inaczej. W doktrynie zaś podnoszono, iż przekonanie sądu o

przeznaczeniu towaru, o jakim mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z 1993 r., do

działalności handlowej może opierać właśnie m.in. na rodzaju towaru,

normalnych potrzebach sprawcy w tym zakresie i potrzebach w sferze

niezbędnego zaopatrzenia się w dany towar (zob. W.Radecki, M.Bojarski.

Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1998 , s. 440) w

istocie zatem uchybienie, o jakim mówi skarżący, nie miało tu w ogóle miejsca,

a kasacje tym samym uznać należy za oczywiście bezzasadną. Dlatego też

orzeczono jak na wstępie.

aw

f/jw