Legislator Jurisprudence & Législation
III KK 97/06 Généré par l'IA

Supreme Court dismissed prosecutor's appeal for imposing a heavier penalty than the statutory minimum for a minor offense.

Numéro de cause III KK 97/06
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the General Prosecutor's cassation appeal against a lower court's sentence of restricted liberty for a minor traffic offense. The prosecutor argued that imposing a heavier penalty than the statutory minimum violated the principle of extraordinary leniency. The court ruled that since the offense carries a fine as the primary penalty, any sentence of restricted liberty is inherently heavier and thus legally impermissible.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 39 § 2 k.w.; Art. 18 k.w.; Art. 88 k.w.: Extraordinary leniency for minor offenses requires a sentence below the statutory minimum or a lighter type of penalty, making any imposition of restricted liberty when a fine is the prescribed sanction legally invalid.

Mots-clés

Généré par l'IA
extraordinary leniency minor offense restricted liberty statutory minimum cassation appeal prosecutor appeal penalty type

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 39 § 2 k.w.
Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary,
Art. 18 k.w.
ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagodniejszą jest kara nagany art. 18 k.w.
Art. 88 k.w.
określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w
Art. 20 § 1 i § 2 k.w.
z art. 20 § 1 i § 2 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
art. 535 § 3 k.p.k
Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia rozpoznanie jej w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

WYROK Z DNIA 7 KWIETNIA 2006 R.

III KK 97/06

Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary,

przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej

granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Kara

ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagodniejszą jest kara nagany art. 18 k.w.

Przewodniczący: sędzia SN M. Sokołowski (sprawozdawca).

Sędziowie SN: A. Siuchniński, J. Skwierawski.

Sąd Najwyższy w sprawie Piotra K., skazanego za wykroczenie

określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w

dniu 7 kwietnia 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego

na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z

dnia 3 czerwca 2005 r.,

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i p r z e k a z a ł sprawę Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem nakazowym z dnia 3 czerwca 2005 r.,

uznał Piotra K. za winnego tego, że w dniu 17 kwietnia 2005 r. w Ż., będąc

w stanie nietrzeźwości, prowadził po drodze publicznej rower bez wymaga-

nego przepisami oświetlenia – to jest wykroczenia określonego w art. 88

k.w. i za to na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniu art. 39 § 1 i § 2

k.w. w zw. z art. 20 § 1 i § 2 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w

dniu 23 czerwca 2005 r.

Prokurator Generalny zaskarżył powyższy wyrok kasacją wniesioną

na korzyść Piotra K. zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 39 § 2 k.w., polegające na nadzwyczajnym złagodzeniu kary grzywny przewidzianej w sankcji

przepisu art. 88 k.w., przez wymierzenie obwinionemu kary ograniczenia

wolności. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.

Rozstrzygając sprawę Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia rozpoznanie jej w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.

Trafnie w uzasadnieniu kasacji wywiedziono, że wykroczenie określone w at. 88 k.w. zagrożone jest karą grzywny. Zgodnie z treścią art. 39 §

2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Stosownie do art. 18 k.w. kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagodniejszą jest

jednie kara nagany.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.