Legislator Jurisprudence & Législation
III KK 531/17 Généré par l'IA

Supreme Court quashes sentence for hooliganism where probation suspension violated statutory limits for aggravated offenses.

Numéro de cause III KK 531/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision on sentencing and security measures for two defendants convicted of hooliganism. The prosecution argued that the conditional suspension of imprisonment violated Article 69 § 4 of the Criminal Code, which restricts probation for hooliganism to 'particularly justified cases.' The court ruled that the lower court failed to cite this specific provision, thereby ignoring the statutory requirement for special justification when suspending sentences for aggravated offenses. Consequently, the case was remanded for a new sentencing decision that strictly adheres to the limitations of Article 69 § 4.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 69 § 1, 4 k.k.; The conditional suspension of imprisonment for hooliganism is permitted only in particularly justified cases, requiring explicit citation of Art. 69 § 4 k.k. to establish such justification.

Mots-clés

Généré par l'IA
hooliganism conditional suspension Criminal Code aggravated offense statutory limitation remand for retrial probation violation suspension de peine

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 69 § 1 k.k.
na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art.
art. 69 § 4 k.k.
J., podczas gdy przepis ten daje sądowi możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku oraz art. 69 § 4 k.k., polegające na warunkowym zawieszeniu wykonania kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec S.
art. 73 § 2 k.k.
warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby.Na podstawie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddał oskarżonych pod dozór kuratora sądowego, a S.
art. 71 § 1 k.k.
Ponadto, na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzył S.
art. 57a § 2 k.k.
Jednocześnie na podstawie art. 57a § 2 k.k. orzekł od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego P.
art. 41a § 1, 4 k.k.
nawiązki w kwotach po 2.000 zł, a na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k.
art. 447 § 2 k.p.k.
Nie będzie zaś obejmować środka kompensacyjnego w postaci orzeczonej nawiązki od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego (art. 447 § 2 k.p.k.).
art. 158 § 1 k.k
skazanych z art. 158 § 1 k.k.
art. 69 § 1 k.k
na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k.
art. 70 § 2 k.k
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KK 531/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)‎SSN Michał Laskowski‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Pogorzelskiego w sprawie S. J. i D. Z. skazanych z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 10 stycznia 2019 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w T.z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt VIII K […], uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do obu oskarżonych w części dotyczącej orzeczenia o karach i środkach karnych i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w T., wyrokiem z dnia 9 marca 2017 r., uznał S. J. i D. Z. za winnych tego, że w dniu 25 sierpnia 2016 r. o godz. 19:00 w T. na skrzyżowaniu ul. H. i P., działając wspólnie i w porozumieniu, publicznie i bez powodu pobili P. K. w ten sposób, że zadawali mu uderzenia nogami i pięściami po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci otarcia i zasinień naskórka twarzy, zasinień na wysokości barku lewego oraz zasinień na kończynie dolnej lewej z obrzękiem podudzia utrudniającym chodzenie, które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres przekraczający 7 dni, okazując przy tym rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. i za to skazał:- S. J. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 2 k.k. warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby,- D.

Z. na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 2 k.k. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby.Na podstawie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddał oskarżonych pod dozór kuratora sądowego, a S. J. dodatkowo zobowiązał do informowania kuratora o przebiegu okresu próby poprzez składanie raz w miesiącu informacji na ten temat. Ponadto, na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzył S. J. karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda, zaś D. Z. karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł każda.

Jednocześnie na podstawie art. 57a § 2 k.k. orzekł od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego P. K. nawiązki w kwotach po 2.000 zł, a na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k. - środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego na odległość nie mniejszą niż 50 metrów przez okres 3 lat.Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 17 marca 2017 r. wobec niezaskarżenia go przez strony postępowania.Od powyższego wyroku kasację, na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., w dniu 3 listopada 2017 r. wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.

Zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karach na niekorzyść skazanych. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 69 § 1 k.k., polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i warunkowym zawieszeniu wykonania kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec skazanego S. J., podczas gdy przepis ten daje sądowi możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku oraz art. 69 § 4 k.k., polegające na warunkowym zawieszeniu wykonania kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec S. J. i D.

Z., w sytuacji, gdy skazanie ich obu za występek z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k., a więc z przyjęciem, iż czyn ten miał charakter chuligański, spowodowało, że prawnie niedopuszczalne było zastosowanie przez Sąd tej instytucji, bez wskazania, że jest to szczególnie uzasadniony wypadek.W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie, jako że podniesiony w niej zarzut rażącego naruszenia art. 69 § 1 k.k. i art. 69 § 4 k.k., co miało istotny wpływ na treść wyroku, jest zasadny.Zgodnie z treścią przepisu art. 69 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2015 r., poz. 396), obowiązującą od dnia 1 lipca 2015 r., sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku. Skazanie S. J., za czyn popełniony w dniu 25 sierpnia 2016 r., na karę pozbawienia wolności w wymiarze roku i 6 miesięcy wykluczało zatem możliwość zastosowania wobec niego dobrodziejstwa tej instytucji. W tej sytuacji, Sąd Rejonowy w T. warunkowo zawieszając wykonanie orzeczonej temu oskarżonemu kary pozbawienia wolności rażąco naruszył art. 69 § 1 k.k., co bez wątpienia miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.

Prawnie ograniczone było warunkowe zawieszenie kar pozbawienia wolności wymierzonych obu oskarżonym ze względu na treść art. 69 § 4 k.k. Przepis ten, jak słusznie wskazuje skarżący, podkreśla wyjątkowość stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary wobec sprawców występków o charakterze chuligańskim i ogranicza ją wyłącznie do wypadków szczególnie uzasadnionych. Sięgnięcie po tę instytucję probacji wymaga zatem stwierdzenia wystąpienia obok okoliczności, o których mowa w art. 69 § 1 i 2 k.k., także okoliczności szczególnych.

Innymi słowy, warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy występku o charakterze chuligańskim oraz sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k. jest możliwe tylko wówczas, gdy sąd ustali, że zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek (art. 69 § 4 k.k.). Wymaga to powołania tego przepisu w podstawie prawnej wymiaru kary. Wobec tego, brak powołania art. 69 § 4 k.k. w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu kar pozbawienia wolności wymierzonych obu oskarżonym oznacza, że Sąd Rejonowy w T. swoje rozstrzygnięcie w tym zakresie oparł tylko o przepis art. 69 § 1 k.k. Wskazuje to, że takie szczególne okoliczności, uzasadniające zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności, w realiach przedmiotowej sprawy nie wystąpiły i nie były rozważane przez sąd orzekający.W konsekwencji, Sąd ten rażąco naruszył również podniesiony w zarzucie kasacji art. 69 § 4 k.k., co miało istotny i oczywisty wpływ na treść zaskarżonego wyroku.Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w odniesieniu do obu oskarżonych w części dotyczącej orzeczenia o karach i środkach karnych i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.

W związku z częściowym uchyleniem wyroku, prawomocne pozostaje rozstrzygnięcie co do winy. Oznacza to, że ponowne rozpoznanie sprawy powinno zostać ograniczone do ponowienia dowodów dotyczących tylko kary i środków karnych. Nie będzie zaś obejmować środka kompensacyjnego w postaci orzeczonej nawiązki od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego (art. 447 § 2 k.p.k.). W postępowaniu ponownym Sąd właściwy uwzględni powyższe uwagi i stosując się do obowiązującego prawa karnego materialnego, w szczególności przepisów art. 69 § 1 i 4 k.k., uniknie stwierdzonych uchybień.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w wyroku.