Legislator Jurisprudence & Législation
III KK 308/17 Généré par l'IA

Supreme Court quashes summary order imposing prison sentence for theft violating procedural law on mandatory fines only.

Numéro de cause III KK 308/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed a summary order that imposed a 30-day prison sentence on the defendant for theft. The General Prosecutor argued that the summary procedure under Art. 93 § 1 of the Code of Criminal Procedure only allows for fines or restrictions on liberty, not imprisonment. The Court agreed, ruling that imposing a prison sentence in a summary proceeding for this offense violated mandatory procedural rules and required a full trial.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 119 k.w.; Art. 93 § 1 k.p.w.: Summary proceedings for minor theft permit only fines or restrictions on liberty; imprisonment is impermissible in this format.

Mots-clés

Généré par l'IA
summary procedure theft offense prison sentence procedural violation mandatory fine quashing order summary judgment

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 119 k.w.
112 k.p.w na posiedzeniu bez udziału stron.Zgodnie z art. 119 k.w., kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
Art. 93 § 1 k.p.w.
Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego określonego w art. 93 § 1 k.p.w., polegające na rozpoznaniu sprawy o czyn z art.
art. 535 § 5 k.p.k
119 § 1 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 10 sierpnia 2017 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 3 marca 2017 r., sygn.
art. 93 § 1 k.p
Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego określonego w art. 93 § 1 k.p.w., polegające na rozpoznaniu sprawy o czyn z art.
art. 112 k.p
z art. 112 k.p.w na posiedzeniu bez udziału stron.Zgodnie z art.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III KK 308/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Henryk Gradzik (sprawozdawca)‎SSN Michał LaskowskiProtokolant Łukasz Biernacki w sprawie D. K.‎ukaranego z art. 119 § 1 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 10 sierpnia 2017 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEWyrokiem nakazowym z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (…), Sąd Rejonowy w S. uznał obwinionego D. K. za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 19 stycznia 2017 r. około godziny 20.35 w Z. ul. B. w sklepie V., dokonał kradzieży dwóch piw marki Żubr w butelce o pojemności 0,5 litra, opakowania twarogu, 0,17 kg kiełbasy wielkopolskej, 0,16 kg płatów marynowanych, reklamówki, wódki lubelskiej cytrynowej w butelce, powodując straty łączne w kwocie 27, 23 zł na szkodę sklepu, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za ten czyn wymierzył mu karę 30 dni aresztu.

Zwolnił obwinionego od opłaty i kosztów sądowych.Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się 15 marca 2017 r.Kasację od tego orzeczenia, na korzyść D. K., wywiódł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w całości. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego określonego w art. 93 § 1 k.p.w., polegające na rozpoznaniu sprawy o czyn z art. 119 § 1 k.w. w postępowaniu nakazowym i orzeczeniu wobec obwinionego D. K. kary aresztu, a zatem kary nieprzewidzianej w tym przepisie.

W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył:Podniesiony w kasacji zarzut jest oczywiście zasadny. Zaistniały zatem przesłanki do uwzględnienia kasacji w całości, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w na posiedzeniu bez udziału stron.Zgodnie z art. 119 k.w., kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Natomiast w myśl art. 93 § 1 k.p.w., sąd może wydać, na posiedzeniu bez udziału stron, wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie kary nagany, grzywny albo ograniczenia wolności. Wynika stąd, że nie było dopuszczalne orzeczenie wyrokiem nakazowym kary aresztu. Wymierzenie jej w niniejszej sprawie za czyn z art. 119 k.w. rażąco naruszyło przepis art. 93 § 1 k.p.w., i co oczywiste, w sposób istotny wpłynęło na treść wydanego orzeczenia.Przekonanie Sądu I instancji o celowości wymierzenia obwinionemu kary aresztu za popełnione wykroczenie powinno było przesądzić o odstąpieniu od orzekania w trybie nakazowym i skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie zwyczajnym.Z powyższych względów, w uwzględnieniu wniosku Prokuratora Generalnego Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku. r.g.