Legislator Jurisprudence & Législation
III CSK 148/19 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on inheritance division due to lack of uniform judicial practice.

Numéro de cause III CSK 148/19
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant A.S. regarding the division of an estate and termination of co-ownership. The appellant argued that the lower court violated material law principles, citing inconsistent judicial precedents on inheritance division. The court rejected this, noting that the diversity of rulings reflects varied factual circumstances rather than a need for uniformity, and that the specific case facts do not warrant a universal legal rule.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court holds that the existence of diverse judicial precedents in inheritance division cases does not constitute a ground for cassation, as such diversity stems from varying factual situations and does not require elimination.

Mots-clés

Généré par l'IA
inheritance division termination of co-ownership cassation appeal judicial inconsistency material law violation action en partage successoral action en exclusion de la communauté des copropriétaires action en réduction successorale

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 211 k.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przedstawiona w skardze różnorodność orzecznictwa w sprawach działowych, dotycząca stosowania art. 211 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III CSK 148/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku E.S.‎przy uczestnictwie A.S., T.S., D.S., R.S., M.S. i R.R.‎o dział spadku i zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika A.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o dział spadku i zniesienie współwłasności oddalił apelację uczestnika A.S. od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 28 grudnia 2017 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie ‎w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego możliwości pełnego wykorzystania wydzielanych nieruchomości w warunkach ostrego sporu między współwłaścicielami. Skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż dokonanie działu spadku i zniesienie współwłasności zostało dokonane z naruszeniem podstawowych przepisów prawa materialnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przedstawiona w skardze różnorodność orzecznictwa w sprawach działowych, dotycząca stosowania art. 211 k.c. i w ogóle sposobów dokonywania podziałów majątkowych, jest oczywista i nieunikniona, wynika bowiem z dużej różnorodności stanów faktycznych oraz postaw – życiowych i procesowych – poszczególnych współwłaścicieli (współspadkobierców). Orzeczenia te w istocie nie ilustrują więc niejednolitości judykatury, wymagającej eliminacji, lecz rozmaitość stanów faktycznych, decyzji sędziowskich, stanowisk zajmowanych przez uczestników, w każdym wypadku stanowiąc sposób wyjścia z konfliktu, często rodzinnego, lub złagodzenia niedogodności wynikających ze wspólności praw.Sądy meriti orzekające w niniejszej sprawie były świadome wielości tych orzeczeń, musiały jednak podjąć rozstrzygnięcie dotyczące konkretnej sprawy.

Uczyniły to z zachowaniem obowiązujących reguł – w zakresie ustaleń, oceny dowodów i swobody decyzyjnej – więc podważenie zaskarżonego orzeczenia w odniesieniu do oczywistej różnorodności orzeczeń w podobnych sprawach jest nieuzasadnione. Poza tym niniejsza sprawa nie dostarcza argumentów, a jej okoliczności faktów, które mogłyby stać się podłożem uniwersalnej „recepty” dla sądów, przydatnej przy rozstrzyganiu podobnych spraw.Poza tym skarżący powołał się na przyczyny kasacyjne (art. 3989 § 1 i 4 k.p.c.) które wzajemnie się wykluczają, nie budzi bowiem wątpliwości, że skoro u podstaw skargi leży istotne zagadnienie prawne, a więc – jak przyjmuje Sąd Najwyższy – zagadnienie poważne, wymagające pogłębionej analizy prawnej i wcześniej nierozstrzygane, to skarga nie może być jednocześnie oczywiście uzasadniona, a więc uzasadniona prima facie, bez podejmowania jakichkolwiek szczegółowych analiz i dociekań.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj