Legislator Jurisprudence & Législation
II PO 5/20 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses request to transfer labor dispute due to lack of impartiality concerns.

Numéro de cause II PO 5/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's request to transfer the labor dispute to another court of equal jurisdiction. The plaintiff argued that the defendant's lawyer was the brother of the presiding judge and that the case had a high media profile, while the lower court found no grounds for such a transfer. The court held that the statutory provision allowing transfers must be interpreted strictly and that neither the familial relationship nor the media attention alone justified disrupting the normal judicial process.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 441 k.p.c.; Art. 45 Konstytucji RP: The provision for transferring cases to another court of equal jurisdiction applies only in exceptional circumstances where the integrity of justice is genuinely compromised, and mere media attention or the status of parties' representatives does not constitute such a circumstance.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of jurisdiction labor dispute impartiality of court strict interpretation media influence family relationship good administration of justice règlement du conflit juridictionnel

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 441 k.p.c.
art. 45 Konstytucji RP
art. 45 Konstytucji RP – zapewniający i kształtujący prawo do sądu właściwego), a oceniany przepis jest wyjątkiem od zasad właściwości sądu ustalonych w art.
art. 15–42
45 Konstytucji RP – zapewniający i kształtujący prawo do sądu właściwego), a oceniany przepis jest wyjątkiem od zasad właściwości sądu ustalonych w art. 15–42, winien być on wykładany ściśle.
art. 357 § 21 k.p.c.
i regulowanej nim instytucji wyłączenie sędziego.Sporządzając uzasadnienie postanowienia, Sąd Najwyższy – mimo jego niezaskarżalności (art. 357 § 21 k.p.c.) – miał na uwadze charakter sprawy oraz novum ocenianej regulacji.
art. 441 k.p.c
art. 357 § 21 k.p.c
i regulowanej nim instytucji wyłączenie sędziego.Sporządzając uzasadnienie postanowienia, Sąd Najwyższy – mimo jego niezaskarżalności (art. 357 § 21 k.p.c.) – miał na uwadze charakter sprawy oraz novum ocenianej regulacji.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
IV KO 9/82
III KO 34/95
33; 13 lipca1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995 nr 9–10, poz.
II KO 27/06
68; 17 maja 2006 r., II KO 27/06, LEX nr 186944; 19 grudnia 2006 r., II KO 68/06, OSNwSK 2006 nr 1, poz.
II KO 68/06
68; 17 maja 2006 r., II KO 27/06, LEX nr 186944; 19 grudnia 2006 r., II KO 68/06, OSNwSK 2006 nr 1, poz.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II PO 5/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z powództwa J. G.‎przeciwko Urzędowi Miasta w P.‎o przywrócenie do pracy,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 lutego 2020 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w P. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P.‎z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt IV P (…), nie uwzględnia wniosku.

UZASADNIENIE

Powódka J. G. dochodzi przywrócenia do pracy u pozwanego - Urzędu miasta P., kwestionując wskazaną jako uzasadnienie decyzji pracodawcy przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę. W pozwie zawarła wniosek o zmianę właściwości Sądu, wobec faktu, że radca prawny Urzędu, jest bratem Prezesa Sądu Rejonowego.We wniosku Sądu Rejonowego o zmianę właściwości Sądu, wskazano powyższe okoliczności, także to, że pełnomocnikiem powódki jest były Prezes Sądu Rejonowego, „wysoce medialny charakter konfliktu stron” oraz „wachlarz świadków zawnioskowanych przez każdą ze stron (…)”.Wniosek Sądu Rejonowego nie jest uzasadniony.Wstępnie należy zauważyć, w zgodzie z rozważaniami Sądu, że na podstawie art. 441 k.p.c. sąd właściwy do rozpoznania sprawy może zwrócić się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeśli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego, zauważając jednak, że skoro kwestia właściwości sądu ma charakter konstytucyjny (por. art. 45 Konstytucji RP – zapewniający i kształtujący prawo do sądu właściwego), a oceniany przepis jest wyjątkiem od zasad właściwości sądu ustalonych w art. 15–42, winien być on wykładany ściśle.

W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego, w Izbie Karnej, kryterium dobra wymiaru sprawiedliwości jest odnoszone do sytuacji, które mogą wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia z 13 lutego1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982 nr 6, poz. 33; 13 lipca1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995 nr 9–10, poz. 68; 17 maja 2006 r., II KO 27/06, LEX nr 186944; 19 grudnia 2006 r., II KO 68/06, OSNwSK 2006 nr 1, poz. 2493), wskazując jednak, że żadnego negatywnego wpływu na dobro wymiaru sprawiedliwości nie ma rozgłos nadany sprawie w mediach, zaś przekazywanie spraw do rozpoznania innemu sądowi jedynie z tego powodu, że określone grupy społeczne postrzegają dany sąd jako stronniczy, w istocie godzić będzie w dobro wymiaru sprawiedliwości.Podzielając stanowiska przedstawionych judykatów, trzeba więc przyjąć, że stosowanie art. 441 k.p.c. może dotyczyć jedynie dość wyjątkowych przypadków.Wskazywane w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego okoliczności, odnoszące się do statusu strony pozwanej i pełnomocników stron, takiego charakteru nie mają, natomiast sam medialny charakter konfliktu stron, w świetle wyżej przytoczonych uwag, nie uzasadnia stosowania powołanego wyżej przepisu, gdy się dodatkowo uwzględni postanowienia Działu III k.p.c. i regulowanej nim instytucji wyłączenie sędziego.Sporządzając uzasadnienie postanowienia, Sąd Najwyższy – mimo jego niezaskarżalności (art. 357 § 21 k.p.c.) – miał na uwadze charakter sprawy oraz novum ocenianej regulacji.