Legislator Jurisprudence & Législation
II KS 24/20 Généré par l'IA

Defense appeal dismissed as inadmissible because indictment arrived before the March 2016 procedural reform date.

Numéro de cause II KS 24/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Irrecevable (Inadmissible)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal without substantive review, ruling it procedurally inadmissible. The defense argued that the lower court improperly overturned an acquittal and remanded the case despite the absence of statutory grounds for such action. The court determined the appeal was time-barred because the criminal indictment was filed on June 30, 2015, prior to the March 2016 amendment that introduced new limitations on overturning acquittals.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 25 ust. 1, ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego; Skarga z art. 539a § 1 k.p.k. jest niedopuszczalna, gdy akt oskarżenia wpłynął do sądu przed dniem 1 lipca 2015 r., co wyklucza zastosowanie nowych ograniczeń uchylenia wyroku.

Mots-clés

Généré par l'IA
inadmissible appeal temporal limitation criminal procedure reform overturning acquittal indictment date procedural bar Supreme Court jurisdiction procédures de recours

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 27 k.p.k. a contrario
IX Ka (…), na podstawie art. 27 k.p.k. a contrario w zw.
art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego
Takie ograniczenie temporalne możliwości wniesienia skargi wynika z art. 25 ust.
art. 539a § 1 i 2 k.p.k.
Od powyższego wyroku skargę w trybie art. 539a § 1 i 2 k.p.k. wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisu art.
art. 539e § 2 k.p.k.
„poprzez uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie w całości sprawy do ponownego rozpoznania pomimo braku wystąpienia przesłanki warunkującej takie rozstrzygnięcie”.Na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.
art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.
wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisu art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.
art. 229 § 1 k.k
S., oskarżonego o czyn z art. 229 § 1 k.k.
art. 18 § 3 k.k
art. 231 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2021 r., kwestii dopuszczalności skargi obrońcy oskarżonego na wyrok Sądu Okręgowego w W.
art. 27 k.p.k
IX Ka (…), na podstawie art. 27 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
IV KZ 39/16
Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept appeal against cassation judgment due to lack of statutory basis for pre-2015 cases.
IV KS 2/16
Defense appeal dismissed as inadmissible because indictment arrived before the new procedural code's effective date.
II KZ 45/16
Supreme Court dismisses appeal against rejection of appeal in cases where indictment was filed before July 1, 2015. The court clarifies that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. The defense's argument regarding the correct date was rejected. The court ruled that the new appeal procedure applies only to cases where the indictment was filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court. The court held that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court. The court held that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court.
V KS 2/18
Supreme Court dismisses prosecutor's appeal as inadmissible due to filing date restrictions on criminal appeals.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II KS 24/20 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie W. S., oskarżonego o czyn z art. 229 § 1 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2021 r., kwestii dopuszczalności skargi obrońcy oskarżonego na wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 lipca 2020 r., sygn. IX Ka (…), na podstawie art. 27 k.p.k. a contrario w zw. z art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 437) p o s t a n o w i ł:

1. skargę obrońcy pozostawić bez rozpoznania;

2. kosztami sądowymi postępowania skargowego obciążyć oskarżonego W. S..

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W wyrokiem z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt III K (…), uniewinnił oskarżonego W. S. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 229 § 1 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Apelację od ww. orzeczenia w zakresie uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu wniósł prokurator. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 14 lipca 2020 r. uchylił wyrok Sądu Rejonowego i sprawę przekazał w całości temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Od powyższego wyroku skargę w trybie art. 539a § 1 i 2 k.p.k. wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisu art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.

„poprzez uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie w całości sprawy do ponownego rozpoznania pomimo braku wystąpienia przesłanki warunkującej takie rozstrzygnięcie”.Na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w W., jako właściwemu sądowi odwoławczemu, do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w W. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga jest niedopuszczalna, co powoduje konieczność pozostawienia jej bez rozpoznania.Jak już wielokrotnie stwierdzał Sąd Najwyższy, przedmiotem skargi z art. 539a § 1 k.p.k. mogą być tylko te wyroki sądów odwoławczych, które zostały wydane w postępowaniu sądowym zainicjowanym aktem oskarżenia wniesionym po dniu 30 czerwca 2015 r. (postanowienia SN: z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, OSNKW 2016, nr 10, poz. 70; z dnia 22 listopada 2016 r., IV KS 2/16; z dnia 20 grudnia 2016 r., II KZ 45/16, z dnia 22 stycznia 2018 r., V KS 2/18).

Takie ograniczenie temporalne możliwości wniesienia skargi wynika z art. 25 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 437- dalej jako nowela marcowa). W rozpatrywanej sprawie akt oskarżenia wpłynął do Sądu Rejonowego w W. w dniu 30 czerwca 2015 r. (k. 3628, tom XVIII), a zatem przed dniem 1 lipca 2015 r. Wobec tego, niezależnie od daty wydania wyroków przez Sądy obu instancji, bezspornym jest, że w postępowaniu odwoławczym zastosowanie miał przepis art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. oraz art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 1247, ze zm.).

Przepis art. 437 § 2 k.p.k. w ówczesnym brzmieniu nie zawierał istniejących dopiero od dnia 1 lipca 2015 r. ograniczeń uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Wobec tego skarga, o której mowa w art. 539a k.p.k., wprowadzona nowelą marcową, nie mogła mieć zastosowania do tego postępowania. W rezultacie skarga jest niedopuszczalna. Wobec przyjęcia skargi do rozpoznania (zarządzenie Przewodniczącej Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., k. 5913), po jej przekazaniu Sądowi Najwyższemu i przeprowadzeniu kontroli formalnej, koniecznym stało się pozostawienie jej bez rozpoznania.

Jako podstawę tej decyzji wskazano w sentencji postanowienia ogólną normę kompetencyjną z art. 27 k.p.k. a contrario w zw. z art. 25 ust. 2 w zw. z ust. 1 noweli marcowej, podzielając argumenty wywiedzione w orzecznictwie, że ten rodzaj pisma nie mieści się w kompetencji funkcjonalnej Sądu Najwyższego z uwagi na warunek temporalny zawarty w art. 25 ust. 2 wskazanej noweli marcowej (szerzej: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2018 r., V KS 2/18). Powyższe ustalenia skutkowały wydaniem orzeczenia jak w części dyspozytywnej, a także obciążeniem oskarżonego W.

S. kosztami sądowymi postępowania skargowego.