Legislator Jurisprudence & Législation
II CZ 7/21 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal in rent dispute, ruling it inadmissible under civil procedure law.

Numéro de cause II CZ 7/21
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a commercial rent payment dispute. The lower court rejected the appeal, deeming it inadmissible because the case concerned rent obligations rather than other legal issues. The Court upheld this decision, establishing that rent disputes fall strictly within the category of inadmissible cassation cases regardless of the defendant's specific defense strategy.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy, niezależnie od tego, czy powód kwestionuje swoją legitymację, czy powołuje się na inną podstawę prawną zapłaty czynszu.

Mots-clés

Généré par l'IA
skarga kasacyjna czynsz najmu dzierżawa niedopuszczalność Sąd Najwyższy k.p.c. obowiązek płacenia motifs de cassation

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna także w sprawach m.in.
art. 39814
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 39814 w związku z art.
art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie art.
art. 98 k.p.c.
oraz na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
art. 99 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. rozstrzygnięto o kosztach postępowania zażaleniowego. ke
art. 108 § 1 k.p.c.
i art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c. rozstrzygnięto o kosztach postępowania zażaleniowego.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 98 k.p.c
oraz na podstawie art. 98 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2015 r., II CSK 14/15
postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2015 r., II CSK 14/15, niepubl.).
postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 1998 r., II CKN 587/97
postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 1998 r., II CKN 587/97, OSNC 1998, nr 12, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2014 r., V CSK 286/14
postanowienie Sądu Najwyższego z 8 października 2014 r., IV CSK 194/14
postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2014 r., IV CSK 71/14
postanowienie Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2013 r., V CSK 25/13
postanowienie Sądu Najwyższego z 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12
postanowienie Sądu Najwyższego z 10 lutego 2011 r., IV CZ 124/10
II CSK 14/15
2 Sąd Okręgowy w Ł. nakazem zapłaty wydanym dniu 20 grudnia 2012 r. w postępowaniu nakazowym uwzględnił powództwo J. N. - prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. G. przeciwko H. J. – prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Budownictwa „E.” o zapłatę kwoty 99.651,73 zł z ustawowymi odsetkami. Wyrokiem z dnia 11 września 2013 r. wydanym na skutek zarzutów pozwanego od nakazu zapłaty, wniesionych co do kwoty 96.001,73 zł Sąd Okręgowy uchylił nakaz zapłaty w powyższym zakresie i zasądził od pozwanego kwotę 36.568,02 zł z ustawowymi odsetkami oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
V CSK 286/14
Powód, powołując się na bezskuteczność/nieważność wypowiedzenia przez pozwanego warunków najmu w zakresie wysokości czynszu i opłat eksploatacyjnych, domagał się zasądzenia kwot: 62.371,55 zł tytułem zwrotu nadpłaconego czynszu i 25.746,78 zł tytułem zwrotu nadpłaconych opłat eksploatacyjnych, łącznie 88.118,33 zł oraz ustalenia nieistnienia uprawnień pozwanego do pobierania miesięcznego czynszu w podwyższonej wysokości i do pobierania podwyższonych opłat eksploatacyjnych. Jako wartość przedmiotu sporu powód wskazał kwotę 413.139 zł (413.138,33 zł) i w ramach tej ogólnej kwoty, dla roszczeń o ustalenie wskazał jedną kwotę - 325.020 zł (413.138,33 minus 88.118,33).
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II CZ 7/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Szanciło‎SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa B. A.‎przeciwko R. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2021 r.,‎zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 7 grudnia 2020 r., sygn. akt I AGa (…), I WSC (…), 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Powód B. A. wniósł przeciwko R. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę kwoty 194.961,12 zł wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z 6 sierpnia 2019 r. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 194.961,12 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwot szczegółowo wskazanych w sentencji. Wyrokiem z 3 czerwca 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację pozwanej. Pozwana zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną.Postanowieniem z 7 grudnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę uznając, że przedmiotowa sprawa dotyczy zapłaty czynszu dzierżawy, a więc skarga kasacyjna jest w takiej sytuacji niedopuszczalna.Pozwana w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., przez jego niewłaściwą interpretację i zastosowanie, polegające na przyjęciu, że sprawa jest sprawą o czynsz najmu lub dzierżawy, podczas gdy istotą tej sprawy nie był spór o wysokość czynszu, lecz o podstawę prawną do jego zapłaty, co doprowadziło do odrzucenia skargi kasacyjnej.We wnioskach domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna także w sprawach m.in. o czynsz najmu lub dzierżawy. W judykaturze ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym sprawą o czynsz jest sprawa, która dotyczy obowiązku płacenia czynszu, jego rodzaju, wysokości, sposobu płacenia oraz istnienia zobowiązania z tego tytułu, bez względu na sposób obrony pozwanego, a więc także taka, w której kwestionuje on swoją legitymację bierną, czy legitymację czynną powoda jak również istnienie zobowiązania z tytułu czynszu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2015 r., II CSK 14/15, niepubl.).

W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano m.in., że pojęcie „sprawy o czynsz najmu lub dzierżawy” w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. wielokrotnie było przedmiotem wykładni. Dominuje stanowisko, że powinno być ono interpretowane szeroko i obejmować zarówno sprawy o ustalenie stosunku prawnego lub prawa czy sprawy o ukształtowanie, jeśli przedmiotem ustalenia bądź ukształtowania dokonywanego orzeczeniem sądu ma być czynsz najmu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 1998 r., II CKN 587/97, OSNC 1998, nr 12, poz. 213).

Sprawą o czynsz jest zatem sprawa - jak już wskazano powyżej - która dotyczy obowiązku płacenia czynszu, jego rodzaju, wysokości, sposobu płacenia oraz istnienia zobowiązania z tego tytułu, bez względu na sposób obrony pozwanego, a więc także taka, w której kwestionuje on swoją legitymację bierną, czy legitymację czynną powoda jak również istnienie zobowiązania z tytułu czynszu (por. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 grudnia 2014 r., V CSK 286/14, z 8 października 2014 r., IV CSK 194/14, z 2 października 2014 r., IV CSK 71/14, z 5 grudnia 2013 r., V CSK 25/13, z 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12, z 10 lutego 2011 r., IV CZ 124/10).W rezultacie, brak było podstaw, aby uwzględnić argumentację pozwanej, nawiązującą do konstrukcji innych stosunków prawnych oraz stopnia skomplikowania rzeczonej sprawy.

Ustawodawca bowiem zadecydował - jak powyżej to wskazano - że w szeroko rozumianych sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Podkreślenia wymaga, że tworzenie katalogów przypadków, które zawierałyby wyłączenia od zasady braku skargowości w określonych typach spraw, powodowałoby wiele komplikacji w zakresie stosowania prawa formalnego. Tymczasem, procedura - oczywiście w miarę możliwości - powinna być przejrzysta dla stosujących ją organów, a nader wszystko dla uczestników postępowania.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. rozstrzygnięto o kosztach postępowania zażaleniowego. ke