Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
II CSK 582/19 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already settled by prior precedent.

Numéro de cause II CSK 582/19
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal without examining the merits of the case. The appellant argued that the Supreme Court's previous ruling on the interpretation of the Agricultural Land Act was flawed and required re-evaluation. The court rejected this claim, noting that the legal question had already been definitively resolved in a prior decision from 2017, which established that lessees cannot claim a right to purchase state-owned agricultural land under the relevant provisions.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 4 ust. 7 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa: The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue raised has already been conclusively settled by a prior Supreme Court ruling, as the appellant's disagreement with that precedent is insufficient grounds for reopening the matter.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal dismissal legal precedent binding agricultural land law state property rights lessee purchase claim motifs de cassation qualité pour recourir contre permis fermage

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c.
art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw
wskazując na wątpliwości związane z wykładnią art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 102 k.p.c

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III CZP 45/17
Supreme Court dismisses tenant's claim for forced sale contract, ruling priority right is not a claim for contract formation.
Généré par l'IA
IV CSK 403/21
Supreme Court dismisses cassation appeal on easement acquisition by prescription due to lack of significant legal issue.
I CSK 4530/23
C. – uczestnik postępowania z wniosku K. K. o ustanowienie drogi koniecznej złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Słupsku z 28 lutego 2023 r. Uczestnik oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance oczywistej zasadności (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). wyjaśnił, że w jego ocenie Sąd odwoławczy naruszył art. 145 § 2 k.c. poprzez dokonanie nieprawidłowej w ustalonym stanie faktycznym wykładni pojęcia „najmniejszego obciążenia gruntu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.
I CSK 2174/24
Uczestniczka Z.Ł. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 15 stycznia 2024 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadniła wystąpieniem bliżej określonego istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) związanego z wykładnią art. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (dalej jako: „u.u.w.g.r.”). Skarżąca wskazała także na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), tj. art. 339 k.c. Powołała się również na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 378 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawczyni K.C. wniosła o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. to zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.
II CSK 363/20
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta regulacja przesądza, że orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny istnienia przyczyn określonych w powołanym przepisie, tylko one bowiem i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw.
I CSK 2257/23
P. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie z 28 listopada 2022 r. Wniosek o je przyjęcie do rozpoznania uzasadniła oczywistą zasadnością skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), tj.: rażącym naruszeniem przepisów normujących dział gospodarstw rolnych – art. 213 § 1 k.c., art. 214 § 1 k.c. i art. 623 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II CSK 582/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa "S." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w D. ‎przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa w W.‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli ewentualnie o zobowiązanie do dokonania czynności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt I AGa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta regulacja przesądza, że orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny przyczyn określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., gdyż tylko one i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw.

„przedsądu” i decydują o jego wyniku. Jednocześnie przypomnieć należy, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. wskazując na wątpliwości związane z wykładnią art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U.

Nr 233, poz. 1382).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wątpliwości, które skarżąca przedstawia we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, dotyczące treści art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 233, poz. 1382) były już przedmiotem analizy Sądu Najwyższego. W uchwale z dnia 19 października 2017 r., III CZP 45/17 (OSNC 2018, nr 5, poz. 48), Sąd Najwyższy stwierdził, że dzierżawcy, który na podstawie tego przepisu złożył Agencji NieruchomościRolnych oświadczenie o skorzystaniu z uprawnienia do zakupu dzierżawionej nieruchomości rolnej Skarbu Państwa z zastosowaniem prawa pierwszeństwa przewidzianego w art. 29 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (jedn. tekst:

Dz.U. z 2016 r., poz. 1491 ze zm.), nie przysługuje roszczenie o zawarcie umowy sprzedaży. Okoliczność, że skarżąca tego stanowiska Sądu Najwyższego nie aprobuje, nie stanowi wystarczającej podstawy dla poddania tego zagadnienia pod ponowny osąd tym bardziej, że we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca nie przytacza przekonujących argumentów mogących wskazywać na to, że wyrażony w uchwale pogląd jest wadliwy.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. mając na uwadze okoliczność podniesione w skardze. jw