Legislator Jurisprudence & Législation
II CKN 602/98 Généré par l'IA

Cassation dismissed because the appellant failed to specify a violated material law provision, citing only non-binding insurance terms.

Numéro de cause II CKN 602/98
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling that rejected the plaintiff's claim for auto insurance coverage. The appellant argued that the insurer incorrectly interpreted specific clauses in the voluntary insurance policy's general terms and conditions. The court held that these voluntary terms lack the normative character required to be cited as a violated material law provision under cassation rules, and since no specific statutory provision was identified, the appeal was procedurally defective and inadmissible.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3931 pkt 1 k.p.c.; Art. 385 k.c.: Cassation based on violation of material law requires citation of a specific statutory norm; voluntary insurance terms are binding only by contract and do not constitute material law sources.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal material law violation insurance terms voluntary insurance procedural defect normative character contractual binding force

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3931 pkt 1 k.p.c.
Wymienione w art. 3931 kpc podstawy kasacyjne mają w istocie charakter
Art. 385 k.c.
zawierających umowę (por. art. 385 kc). Nie są więc źródłem prawa ani normą
art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej
wykładnię § 5 ust. 1 pkt 6 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco,
art. 3938 § 1 k.p.c.
ją odrzucić (art. 3938 § 1 kpc w związku z art.
art. 3935 k.p.c.
3938 § 1 kpc w związku z art. 3935 kpc).

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III CKN 13/97
II CKN 98/96
III CKN 229/98
Najwyższego z dnia 9 lipca 1999 r, III CKN 229/98 – nie publ.), a tym samym
I CKN 774/97
z dnia 24 czerwca 1998 r, I CKN 774/97 – nie publ.).
II CKN 404/97
Najwyższego z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97 – OSNC 1998,

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II CKN 602/98

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 1999 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSN - J. Suchecki

Sędziowie:

SN - I. Koper

SN - L.Walentynowicz (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 1999 roku

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa E. L. i K. L.

przeciwko P. – Spółce Akcyjnej […] Inspektoratowi w Ł.

o zapłatę,

na skutek kasacji pozwanego

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Ł.

z dnia 23 stycznia 1998 roku, sygn. akt XGa […]

p o s t a n a w i a:

odrzucić kasację.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 1998 r. Sąd Wojewódzki w Ł. oddalił

apelację pozwanego P. S.A. – […] Inspektorat w Ł..

Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do

zasadności

roszczenia

powodów

z

tytułu

ubezpieczenia

autocasco,

w następstwie kradzieży ubezpieczonego samochodu w dniu 21 stycznia 1997 r.

W kasacji pozwany wniósł o uchylenie wyroku odwoławczego.

Skarżący powołał się na naruszenie prawa materialnego przez błędną

wykładnię § 5 ust. 1 pkt 6 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco,

zatwierdzonych uchwałą zarządu P. z dnia 25 listopada 1994 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymienione w art. 3931 kpc podstawy kasacyjne mają w istocie charakter

abstrakcyjny i wymagają konkretyzacji. Oznacza to, że przy powołanej

podstawie z art. 3931 pkt 1 kpc konieczne jest wskazanie konkretnych przepisów

prawa materialnego, które zostały błędnie zinterpretowane lub niewłaściwie

zastosowane (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1997 r., III

CKN 13/97 – OSNC 1997, z. 8, poz. 114 oraz z dnia 2 kwietnia 1997 r., II CKN

98/96 – OSNC 1997, z. 10, poz. 144).

W kasacji pozwanego powołana została tylko pierwsza jej podstawa (art.

3931 pkt 1 kpc), przy czym jako naruszony przepis wskazano § 5 ust. 1 pkt 6

owu AC.

Ustawa wymaga, aby naruszonym przepisem był przepis prawa

materialnego. Należy więc rozważyć, czy taki charakter mają ogólne warunki

umów wydane przez ubezpieczyciela. W obecnym stanie prawnym charakter

normatywny mają jedynie ogólne warunki ubezpieczeń obowiązkowych,

wydawane w drodze rozporządzenia przez Ministra Finansów na podstawie art.

5 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (tekst jedn.

Dz.U. z 1996 r., Nr 11, poz. 62, ze zm.). Ogólne warunki ubezpieczeń

dobrowolnych, do których należą ogólne warunki ubezpieczenia autocasco,

mają charakter nienormatywny, a ich moc wiążąca opiera się na woli stron

zawierających umowę (por. art. 385 kc). Nie są więc źródłem prawa ani normą

prawnomaterialną w rozumieniu art. 3931 pkt 1 kpc (zob. orzeczenie Sądu

Najwyższego z dnia 9 lipca 1999 r, III CKN 229/98 – nie publ.), a tym samym

nie mogą być wskazywane w kasacji jako norma prawa, której naruszenie

mieści się w pierwszej podstawie kasacyjnej (orzeczenie Sądu Najwyższego

z dnia 24 czerwca 1998 r, I CKN 774/97 – nie publ.).

Z przedstawionych względów należy przyjąć, iż pozwany nie wskazał

w kasacji

jakiegokolwiek

naruszonego

przepisu

prawa

materialnego

i w konsekwencji nie doszło do skonkretyzowania podstaw kasacyjnych. Braki

kasacji w zakresie przytoczenia i uzasadnienia jej podstaw nie podlegają

naprawieniu w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pisma

procesowego. Kasacja wówczas dotknięta jest nienaprawialnym brakiem

istotnym, dyskwalifikującym ten środek odwoławczy (zob. orzeczenia Sądu

Najwyższego z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97 – OSNC 1998,

z. 4, poz. 59).

Wobec niedopuszczalności kasacji pozwanego należało w konsekwencji

ją odrzucić (art. 3938 § 1 kpc w związku z art. 3935 kpc).

aw

jg