Legislator Jurisprudence & Législation
II CKN 341/98 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated articles and denies lawyer fees.

Numéro de cause II CKN 341/98
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal and denied a request for state-funded legal costs. The court found the cassation inadmissible because the appellant failed to specify which articles of the Civil Procedure Code were violated, rendering the appeal procedurally defective. Consequently, the court ruled that the appointed lawyer could not claim reimbursement for costs incurred in filing an invalid appeal.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3931, Art. 3933, Art. 3938 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible and must be rejected if the appellant fails to concretely specify the violated statutory provisions, as such a defect deprives the appeal of the nature of a proper remedy.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal inadmissible appeal Civil Procedure Code legal costs professional conduct state funding procedural defect

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3931 k.p.c.
wykładnia art. 3931, art.
Art. 3933 k.p.c.
wykładnia art. 3931, art. 3933, art. 39311 i art. 3938 kpc jest już ugruntowana
Art. 3938 k.p.c.
39311 i art. 3938 kpc jest już ugruntowana
Art. 3935 k.p.c.
3938 w związku z art. 3935 kpc.
Regulation of the Minister of Justice of 12 December 1997 on fees for lawyers' and notaries' activities

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III CKN 13/97
w orzecznictwie. Tak np. w postanowieniu z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97
III CKN 29/97
III CKN 29/97 - OSN 67/97, poz.
II CKN 16/97
z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1997 r. III CKN 29/97 - OSN 67/97, poz. 96). W niepublikowanym wyroku z dnia 19 marca 1997 r. II CKN 16/97
II CZ 88/97
II CZ 88/97 (OSN 3/98, poz.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II CKN 341/98

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lutego 1999 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN

- J. Suchecki (spraw.)

Sędziowie

- Z. Świeboda

SN

SN

-

T. Żyznowski

po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 1999 r.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa H. B.

przeciwko A. C.

o ochronę dóbr osobistych,

na skutek kasacji powódki

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 2 lutego 1998 roku, sygn. akt I ACa […]

p o s t a n a w i a:

odrzucić kasację i oddalić wniosek pełnomocnika powódki z urzędu

o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów ich opłaconej pomocy

prawnej.

UZASADNIENIE

Sąd Wojewódzki oddalił powództwo o ochronę dóbr osobistych powódki,

a Sąd Apelacyjny oddalił jej apelację.

Wyrok

Sądu

Apelacyjnego

powódka,

działająca

przez

adwokata

ustanowionego z urzędu, zaskarżyła kasacją wnosząc o jego uchylenie, jak również

o uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi

do ponownego rozpoznania. Kasacja zawiera również wniosek o zasądzenie

od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

zgodnie z załączonym ich zestawieniem, zawierającym także oświadczenie iż

nie zostały one zapłacone.

Kasacja zarzuca naruszenie przez Sąd Apelacyjny przepisów postępowania

w zakresie oceny materiału dowodowego, lecz nie wskazuje w sposób konkretny

jakie przepisy zostały przez ten Sąd naruszone.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

wykładnia art. 3931, art. 3933, art. 39311 i art. 3938 kpc jest już ugruntowana

w orzecznictwie. Tak np. w postanowieniu z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97

(OSN 8/98, poz. 114) Sąd Najwyższy stwierdził, że dla zachowania formy kasacji

nie jest wystarczające ograniczenie się do powołania przepisu art. 393 1 pkt 2 kpc, ale

konieczne jest także uzasadnienie podnoszonej podstawy kasacyjnej przez

wskazanie które przepisy, oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy

zostały naruszone. W przeciwnym razie ocena zasadności kasacji nie jest w ogóle

możliwa, samo zaś pismo pozostaje tylko namiastką środka odwoławczego.

Brak przytoczenia podstaw kasacyjnych w sposób tak określony jest brakiem

nieusuwalnym, gdyż wykracza poza pojęcie braku formalnego pisma procesowego,

odbierając środkowi odwoławczemu cechy dopuszczalnej kasacji (wykładnia

z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1997 r. III CKN 29/97 - OSN 67/97, poz. 96). W niepublikowanym wyroku z dnia 19 marca 1997 r. II CKN 16/97

Sąd Najwyższy wyłożył m.i. że nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania

konkretyzacji zarzutów lub też stawiania hipotez co do tego jakiego aktu prawnego

dotyczy podstawa kasacji.

Podzielając w pełni przytoczoną wykładnię wskazanych norm kodeksu

postępowania cywilnego Sąd Najwyższy uznał, że kasacja jako nie spełniająca

wymagań przewidzianych w art. 3933 kpc jest niedopuszczalna i ulega odrzuceniu

z mocy art. 3938 w związku z art. 3935 kpc.

Oddalając wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

Sąd Najwyższy zważył, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia

12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności

radców prawnych (Dz.U. Nr 154, poz. 1013, zmiana Dz.U. z 1998 r. Nr 159,

poz. 1049) stanowi, Ze adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje prawo

domagania się od Skarbu Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej

w wysokości określonej w rozporządzeniu (§§ 21-23 i 25).

Pomoc ta jednakże powinna być udzielana zgodnie z wymaganiami stawianymi

profesjonaliście, jak to już wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia

14 sierpnia 1997 r. II CZ 88/97 (OSN 3/98, poz. 40).

W sprawie niniejszej „pomoc prawna” udzielona powódce polegała na sporządzeniu

i wniesieniu kasacji nie spełniającej - jak to już wyjaśniono - podstawowych

warunków proceduralnych stawianych temu środkowi, co spowodowało konieczność

jej odrzucenia już na posiedzeniu niejawnym jako - według przytoczonego orzeczenia

z dnia 11 marca 1997 r. - „namiastki środka odwoławczego”.

Zdaniem Sądu Najwyższego rażąco sprzeczne z zasadami profesjonalizmu

czynności adwokata ustanowionego z urzędu nie upoważniają go do skutecznego

domagania się przyznania mu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej.

Za takie należy uznać czynności adwokata w sprawie niniejszej stąd - zdaniem Sądu

-

brak

podstaw

by

z

mocy

wymienionych

przepisów

rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. przyznać mu zwrot tych kosztów.

aw

jg