Supreme Court vacated probation order due to repealed statute and lack of intertemporal rule application. The court dismissed the lower court's reliance on the repealed probation article. The General Prosecutor successfully argued that the new law excluded the old intertemporal rule. Consequently, the probation proceedings were terminated without a new order. The decision clarifies the application of repealed criminal execution laws. This case establishes that specific legislative changes override general intertemporal principles. The court found the original probation order legally invalid under current law.

I KK 350/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)‎SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)‎SSN Małgorzata GierszonProtokolant Jolanta Włostowska w sprawie B.K. skazanej z art. 204 § 2 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., wobec której postanowieniem z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt II 1 Ko 295/21, warunkowo zawieszono wykonania kary pozbawienia wolności w trybie art. 152 § 1 k.k.w. po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2023 r., w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji, wniesionej, na niekorzyść skazanej, przez Prokuratora Generalnego od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt II 2 Ko 295/21, 1. uchyla zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. umarza postępowanie w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary, 2. obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIESąd Okręgowy w Zielonej Górze postanowieniem z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt II 2 Ko 295/21, wydanym na podstawie art. 152 § 1 k.k.w. w zw. z art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., zawiesił na okres 3 lat próby wykonanie kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec B.K. wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 16 listopada 2016 r. o sygn. II K 164/11, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2017 r.,sygn. akt II AKa 137/17.Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 6 października 2021 r. (t.

IV, k. 615-617).Kasację na niekorzyść skazanej B.K. wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając: „ rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów art. 152 § 1 k.k.w. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i art. 8 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019, poz. 1694), polegające na niezasadnym warunkowym zawieszeniu wykonania na podstawie art. 152 § 1 k.k.w. kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolości orzeczonej wobec B.K. wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 16 listopada 2016 r. o sygn.

II K 164/11, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2017 r. o sygn. II AKa 137/17, mimo że przepis art. 8 ww. ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. wyłączał możliwość zastosowania reguły intertemporalnej określonej w art. 4 § 1 k.k.”.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.Przepis art. 152 k.k.w., zastosowany w zaskarżonym postanowieniu, stanowiący podstawę zawieszenia wykonania orzeczonej wobec skazanej B.

K., został uchylony na mocy art. 2 ust.3 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1694). Wskazana nowelizacja Kodeksu karnego wykonawczego wyłączyła również, na podstawie art. 8, stosowanie ogólnych reguł intertemporalnych, stanowiąc lex specialis w odniesieniu do unormowania zawartego w art. 4 § 1 k.k. Z treści art. 8 ww. ustawy z dnia 19 lipca 2019 r., wynika bowiem, że przepisy Kodeksu karnego wykonawczego w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie.

Wprawdzie reguła ta nie znajdzie zastosowania, jeżeli przepisy z art. 9-22 tej ustawy stanowią inaczej, jednak zawarte w nich unormowania nie odnoszą się do sytuacji zaistniałej w przedmiotowej sprawie. Jak słusznie podnosi skarżący, w tej sprawie nie tylko zaskarżone postanowienie zapadło w czasie, gdy przepis art. 152 k.k.w. był już wyeliminowany z porządku prawnego, ale i samo postępowanie w tym przedmiocie zainicjowane zostało wnioskiem obrońcy B.K. złożonym w dniu 29 lipca 2021 r., a zatem już po wejściu w życie wskazanej ustawy nowelizującej.

Oczywistym jest w tej sytuacji, że Sąd Okręgowy w Zielonej Górze nie miał podstaw do zastosowania unormowania zawartego w uchylonym art. 152 k.k.w. w oparciu o wyrażoną w art. 4 § 1 k.k. zasadę stosowania ustawy poprzedniej jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Zasada ta może być wykluczona, gdy przepisy szczególne w sposób odmienny określają reguły intertemporalne (por. przywołane w kasacji postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2013 r„ sygn. V KK 160/13, Lex nr 1362629).W tej sytuacji, wniesiona na niekorzyść skazanej, przekonująco uzasadniona kasacja Prokuratora Generalnego został uznana za oczywiście zasadną.

Za zasadny należało także uznać wniosek o umorzenie postępowania zainicjowanego wnioskiem obrońcy skazanej o warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej prawomocnie wobec skazanej B.K. kary pozbawienia wolności, a to z uwagi na jego bezprzedmiotowość.Z tych wszystkich powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.(WB)[ł.n]