Legislator Jurisprudence & Législation
I CZ 88/16 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal in property division case where claim value falls below statutory threshold.

Numéro de cause I CZ 88/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's decision to reject the cassation complaint due to insufficient claim value. The applicant argued that a separate claim for compensation for using a shared residence should be excluded from the total value calculation. The court ruled that all mutual claims between co-owners arising from shared property must be aggregated within the division proceedings, making the compensation claim part of the overall subject matter value.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 618 § 1-3 k.p.c. in conjunction with Art. 688 and Art. 567 § 3 k.p.c.: In proceedings for the division of common property, all mutual claims between co-owners regarding shared items are automatically aggregated into the general subject matter value, rendering them ineligible for separate assessment for the purpose of the cassation threshold.

Mots-clés

Généré par l'IA
property division proceedings cassation threshold co-ownership claims aggregation of claims shared residence compensation procedural admissibility mutual claims

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
wskazując, że skarga ta jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od przewidzianej w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, w tzw.
Art. 618 § 1-3 k.p.c.
Art. 688 k.p.c.
w związku z art. 688 i art.
Art. 567 § 3 k.p.c.
688 i art. 567 § 3 k.p.c.).
Art. 3981 § 4 k.p.c.
Podniesione w zażaleniu zarzuty, oparte na odmiennym - wadliwym - założeniu, nie mogły wywrzeć zamierzonego skutku.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
wskazując, że skarga ta jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od przewidzianej w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 567 § 3 k.p.c
688 i art. 567 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt I CZ 88/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Monika Koba‎SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku R. D.‎przy uczestnictwie H. M.‎o podział majątku,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej‎w dniu 29 listopada 2016 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy od postanowienia tego Sądu dnia 17 lutego 2016 r. wskazując, że skarga ta jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od przewidzianej w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, w tzw. sprawach działowych (o zniesienie współwłasności, dział spadku, podział majątku wspólnego) skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych; tymczasem skarżący określił wartość zaskarżenia na kwotę 87.500,00 zł.W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca wniósł o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. i art. 3986 § 2 k.p.c. Według skarżącego, w sytuacji, w której w toku postępowania o podział majątku wspólnego domagał się on zasądzenia na swoją rzecz od uczestniczki postępowania wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego, roszczenie to - mogące stanowić przedmiot odrębnego rozpoznania - nie powinno być uwzględnione przy określaniu wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną; w takim bowiem przypadku art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. nie ma zastosowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Po wszczęciu postępowania o zniesie nie współwłasności, dział spadku lub podział majątku wspólnego wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy wspólnej mogą być dochodzone jedynie w ich toku; po zapadnięciu orzeczenia w wymienionych sprawach roszczenia te nie mogą już być dochodzone, chociażby nie były w nich zgłoszone (art. 618 § 1 - 3 k.p.c. w związku z art. 688 i art. 567 § 3 k.p.c.).

Na skutek skupienia tych roszczeń w postępowaniach działowych stają się one ich elementem i tracą swoją samodzielność w odniesieniu do rozstrzygania o nich, stosowania trybu postępowania nieprocesowego oraz możliwości zaskarżenia postanowienia orzekającego co do istoty sprawy skarga kasacyjną (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZ 13/01, OSNC 2001, nr 12, poz. 181; z dnia 14 stycznia 2010 r., IV CZ 112/09, nie publ. i z dnia 28 stycznia 2016 r., III CZ 62/15, nie publ.).Wbrew zatem odmiennemu zapatrywaniu skarżącego, wskazana przez niego wartość przedmiotu zaskarżenia, odnosząca się do rozstrzygnięcia o wynagrodzeniu za korzystanie z rzeczy wspólnej mieści się w zakresie ogólnej wartości przedmiotu zaskarżenia wyznaczającej - stosownie do art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. - dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie o podział majątku wspólnego.

Podniesione w zażaleniu zarzuty, oparte na odmiennym - wadliwym - założeniu, nie mogły wywrzeć zamierzonego skutku.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. aj r.g.