Polish Supreme Court dismisses appeal on contract law interpretation regarding payment term and statute of limitations.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Polish Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, ordering the appellant to pay the respondent 5,400 PLN in procedural costs. The appellant argued that Article 3531 of the Civil Code allowed parties to set a different payment deadline, creating legal uncertainty requiring interpretation. The court held that Article 646 of the Civil Code is a specific, self-contained rule governing the statute of limitations for work contracts, rendering any agreed payment term irrelevant to the limitation period's start date. Consequently, the appeal lacked the necessary legal issues to warrant further examination.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 646 k.c.: The Supreme Court ruled that a specific statutory provision on the statute of limitations for work contracts excludes the application of general rules linking the limitation period's start to the claim's enforceability, even if parties agreed on a different payment deadline.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt I CSK 685/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Innowacyjno-Wdrożeniowego A.sp. z o.o. w S. przeciwko C. sp. z o.o. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I ACa …/16, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 12 kwietnia 2017 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie w celu wyjaśnienia, czy „w świetle przepisu art. 3531 k.c. dopuszczalne jest ustalenie przez strony umowy innego terminu wymagalności roszczenia o zapłatę wynagrodzenia od wynikającego z art. 646 k.c.”.Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, potrzeba wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oznacza sytuację, w której w sprawie występuje kwestia o niejasnym charakterze, będąca źródłem istotnych wątpliwości lub różnic zdań w orzecznictwie, mająca znaczenie dla oceny dochodzonego roszczenia (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ. oraz z dnia 20 listopada 2015 r., III CSK 269/15, nie publ.).
Sytuacja taka nie ma jednak miejsca na tle wniesionej skargi kasacyjnej. Skarżący upatruje wystąpienie omawianej przesłanki w pytaniu dotyczącym regulacji zawartej w art. 646 k.c. odnośnie do przedawnienia roszczeń wynikających z umowy o dzieło. Kwestia ta była już przedmiotem wyjaśnień w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego. Przyjęte jest, że art. 646 k.c. jest przepisem szczególnym i w sposób samodzielny i jednoznaczny określa zarówno termin przedawnienia, jak i początek jego biegu, wyłączając tym samym stosowanie wyrażonej w art. 120 § 1 k.c. reguły wiążącej początek biegu terminu przedawnienia z wymagalnością roszczenia (por. uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., II CZP 63/01, OSNC 2002, nr 9, poz. 106, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2006 r., III CSK 2/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 28, z dnia 6 lutego 2008 r., II CSK 421/07, nie publ., z dnia 7 października 2010 r., IV CSK 173/10, nie publ., z dnia 19 stycznia 2012 r., IV CSK 201/11, nie publ.).
Bez względu na to więc, czy strony uzgodniły termin wymagalności roszczenia, nie mogłoby to mieć wpływu – w świetle powołanej judykatury – na początek biegu przedawnienia roszczenia skarżącego i tym samym na wynik rozstrzygnięcia. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. kc aj